افزایش کشت برنج پرمحصول در گیلان

معاون بهبود تولیدات گیاهی سازمان جهاد کشاورزی گیلان گفت: پارسال سطح زیر کشت برنج پر محصول دراستان حدود 11 هزار هکتار بود که این میزان امسال به 22 هزار هکتار رسیده است.

حبیب جهانساز گفت: با توجه به انجام به موقع عملیات کشاورزی، توزیع نهاده ها و شرایط جوی مناسب اکنون شالیزارهای استان در بهترین وضعیت قرار دارند و چنانچه حادثه طبیعی مخربی رخ ندهد سال پر باری در راه است.

معاون بهبود تولیدات گیاهی سازمان جهاد کشاورزی گیلان افزود : امسال 238 هزار هکتار از اراضی مستعد استان زیر کشت برنج رفته که از این میزان 80 درصد معادل حدود 191 هزار هکتار در مرحله وجین اول ، 64 درصد معادل 153 هزار هکتار در مرحله پنجه زنی و 24 درصد معادل حدود 56 هزار هکتار در مرحله وجین دوم قرار دارند .

وی یاداور شد : پارسال سطح زیر کشت برنج پر محصول در استان حدود 11 هزار هکتار بود که این میزان امسال به 22 هزار هکار رسیده و سطح زیر کشت مکانیزه برنج نیز از 70 هزار هکتار به بیش از 100 هزار هکتار رسیده است.

جهانساز خاطرنشان کرد : در سال جاری زراعی علاوه بر توزیع به هنگام انواع کود و سایر نهاده ها ، بیش از 530 تن طبقات بذری گواهی شده بین شالیکاران استان با هدف افزایش کمیت و کیفیت محصول توزیع شده که به لحاظ کمی تا کنون سابقه نداشته است.

معاون بهبود تولیدات گیاهی سازمان جهاد کشاورزی گیلان ابراز امیدورای کرد : با مساعدت شرایط جوی تا پایان زمان برداشت محصول در شهریور ماه سالی پر بار و پر برکت برای شالیکاران استان گیلان رقم بخورد .

سال گذشته از 238 هزار هکتار شالیزار استان گیلان حدود یک میلیون و 170 تن شلتوک برداشت شد که از این میزان 700 تا 750 هزار تن برنج سفید به دست آمد .

ضرورت افزایش 25 درصدی تولید برنج تا 2035

رییس مرکز بین المللی برنج آسیای مرکزی و غربی گفت: به منظور کاهش فقر و امنیت غذایی در منطقه، افزایش 25 درصدی تولید برنج در منطقه تا سال 2035 ضروری است.

 

 عباس شهدی کومله رییس مرکز بین المللی برنج آسیای مرکزی و غربی اظهار کرد: ایران با برخورداری از 54 درصد وسعت کل منطقه برنج خیز آسیای مرکزی و غربی، نزدیک به 61 درصد کل تولید این منطقه را انجام می دهد.

وی با بیان این که تقاضا برای برنج در منطقه آسیای مرکزی و غربی رو به افزایش است، خاطر نشان کرد: به منظور رویارویی با افزایش تقاضا، برقراری امنیت غذایی و کاهش فقر به افزایش 25 درصدی تولید برنج در این منطقه تا سال 2035 نیازمندیم.

شهدی کومله با اشاره به این که مصرف برنج در آسیای مرکزی و غربی از سال 1980 تاکنون 3 برابر شده است، گفت: به پیش بینی موسسه تحقیقات بین المللی برنج (IRRI) مصرف برنج در این ناحیه از حدود 9 میلیون تن فعلی به 16.5میلیون تن در سال 2035 افزایش می یابد. این رشد تقاضا در بعضی از کشورهای خاورمیانه نیز رخ می دهد.

رییس مرکز بین المللی برنج آسیای مرکزی و غربی تاکید کرد: پیش بینی می شود کشور ایران و عراق به تنهایی نزدیک به 50 درصد تقاضای برنج را در این منطقه تا سال 2035 به خود اختصاص دهند.

وی اذعان داشت: مشارکت، همکاری و هماهنگی بین کشورهای عضو مرکز بین المللی برنج آسیای مرکزی و غربی اساس فعالیت و تاسیس آن است،ضمن آن که تلاش می شود این کشورها برای دستیابی به پیشرفت های جدید علمی و افزایش عملکرد تولید،همکاری های تحقیقاتی و علمی با جامعه علمی جهانی برنج نیز داشته باشند.

شهدی کومله عنوان کرد: هم اکنون 10 کشور ایران، آذربایجان، ترکیه، عراق، تاجیکستان، قزاقستان، قرقیزستان، افغانستان، ازبکستان و ترکمنستان زیر پوشش مرکز بین المللی برنج آسیای مرکزی و غربی هستند.

رییس مرکز بین المللی برنج آسیای مرکزی و غربی تاثیر تغییرات جهانی آب و هوا بر تولید برنج از طریق افزایش گازهای گلخانه ای، افزایش جمعیت و کاهش سطح زیر کشت اراضی به علت تغییر کاربری و عرضه درصد کمی از میزان تولید جهانی برنج در بازار داد و ستد را از مهمترین چالش های تولید محصول برنج در سطح منطقه ای و بین المللی برشمرد.

وی در این خصوص بیان کرد: با توجه به چالش های موجود این مرکز اهداف 15 گانه از جمله ارتقای سطح همکاری کشورهای منطقه با یکدیگر و سایر موسسه های بین المللی ،توسعه روابط علمی، تحقیقاتی، فرهنگی، اقتصادی و اجتماعی کشورهای این ناحیه با محوریت ایران به دلیل برخورداری از امتیاز میزبانی دائمی ،توسعه کشت های فراسرزمینی و افزایش عملکرد کمی، کیفی و پایداری تولید برنج ،کمک به خودکفایی در کشورهای عضو این مرکز، سازماندهی و ارتقای سطح دانش و تخصص بهره برداران، کشاورزان و کارشناسان از طریق آموزش، پژوهش و مشاوره، همکاری و مشارکت و سازماندهی انجمن ها و اتحادیه های دولتی و غیر دولتی از جمله این اهداف هستند./ ایلنا

پاسخ ستاد تنظیم بازار درباره آلودگی برنج‌های دولتی به آرسنیک

دبیر ستاد تنظیم بازار با بیان اینکه حفظ استانداردهای ملی و حفظ سلامت مردم در اولویت قرار دارد گفت: اگر ثابت شود برنج‌های وارداتی استانداردهای‌های ملی را ندارد با هزینه فروشنده عودت داده می‌شود یا معدوم و به مصارف صنعتی می‌رسد.

 محسن بهرامی ارض اقدس ، درباره آلودگی محموله اخیر وارداتی برنج شرکت بازرگانی دولتی ایران به آرسنیک  و برگشت خوردن آن اظهار کرد: درباره آرسنیک بحثی مبنی بر تفاوت استانداردهای‌های ملی ایران با  بین‌المللی المللی وجود دارد.

وی افزود: با توجه به اینکه مصرف نان و برنج در سبد غذایی مردم ایران بالا است، استانداردهای های فلزات سنگین ما نیز به‌مراتب سخت‌گیرانه تر از مابقی کشورها است.

دبیر ستاد تنظیم بازار ادامه داد: در صورتی که سایر کشورها اجازه واردات با 200 PPM  آرسنیک را صادر می‌کنند در ایران کمتر از 100 PPM را هم مجوز نمی‌دهیم.

وی با اشاره به اینکه درباره ابزار سنجش میزان وجود آرسنیک نیز اختلاف وجود دارد تصریح کرد: آرسنیک آلودگی است که از زمین کشاورزی به محصول منتقل نمی‌شود و آن‌طور نیست که در مسیر به دلیل آلودگی محیطی یا به دلیل شرایط بد نگهداری در انبار ایجاد شود.

بهرامی ارض اقدس گفت: در صورتی که این برنج در مبادی حمل به تأیید سازمان‌های های معتبر بازرسی که مورد تأیید سازمان غذا و دارو هستند برسد و با این تأیید خریداری شده باشد در طول راه آرسنیک به آن اضافه نمی‌شود و باید بدون مشکل ترخیص شود.

وی افزود: اگر اختلافی (میان شرکت بازرگانی دولتی ایران و سازمان غذا و دارو) است باید برنج مورد آزمایش مجدد قرار گیرد و دستگاه‌های‌های سنجش را مورد بازبینی قرار دهیم.

بهرامی ارض اقدس تأکید کرد: ستاد تنظیم بازار مؤکدا بر حفظ استانداردهای ملی تاکید دارد و حفظ سلامت مردم در در اولویت است و اگر ثابت شود برنج های وادراتی استانداردهای‌ ملی را ندارد با هزینه فروشنده عودت داده می‌شود و در صورتی نیز که امکان نداشت به سایر مصارف صنعتی می‌رسد  یا معدوم می‌شود./ تسنیم

قیمت برنج منطقی نیست

مدیر کل دفتر غلات وزارت جهاد کشاورزی اعلام کرد که قیمت برنج در بازار خرده فروشی منطقی نیست و هیچ ارتباطی به کمبود این محصول ندارد، چراکه حداکثر قیمت منطقی محصول در این بازه زمانی کیلویی ۱۲ هزار تومان است، نه ۱۷ هزار تومان.

 

کاوه خاکسار اظهار کرد: سالانه حدود دو میلیون و ۲۰۰ هزار تن برنج در کشور تولید می‌شود و حداکثر نیاز بازار برای واردات ۸۰۰ هزار تن بوده که طی سال‌های گذشته نیز رعایت شده است، اما عده‌ای اصرار دارند با تکرار شایعه کمبود برنج به واردات بیشتر این محصول کمک کنند که نیازی به آن نداریم.

وی افزود: قیمت برنج را باید از دو منظر مورد توجه قرار داد یکی قیمت عمده فروشی و یکی خرده فروشی و مغازه‌های سطح شهر است که در اختیار وزارت جهاد کشاورزی نبوده و از نظر قانونی ارتباطی به آن ندارد، اما مردم باید بدانند که قیمت عمده فروشی برنج درجه یک در این بازه زمانی که تولید داخلی کاهش پیدا کرده و عمدتا برنج خارجی در بازار وجود دارد کیلویی ۱۰ تا ۱۲ هزار تومان است و در چنین شرایطی قیمت منطقی برنج در بازار خرده فروشی نباید افزایش غیرمنطقی داشته باشد که البته به محض آغاز برداشت برنج و ورود محصول جدید به بازار قیمت‌ها شکسته می‌شود.

مدیر کل دفتر غلات وزارت جهاد کشاورزی ادامه داد: مشخص نیست که چرا قیمت برنج داخلی تا این حد و به صورت غیرمنطقی افزایش می‌یابد و به کیلویی ۱۷ هزار تومان در بازار فروخته می‌شود، در حالی که حداکثر قیمت منطقی برنج در این بازه زمانی که برداشت آن آغاز نشده، کیلویی ۱۲ هزار تومان است، اما مشخص نیست علت گرانی غیرمنطقی برنج در شرایطی که هیچ کمبودی وجود ندارد و در همه مغازه‌ها به اندازه کافی این محصول یافت می‌شود، چیست؟

خاکسار تصریح کرد: به نظر می‌رسد یکی از دلایل افزایش قیمت برنج ایرانی رغبت بالای مردم برای مصرف آن است چرا که اگر واردات به گفته برخی کاهش یافته و کمبود این محصول را در بازار رقم زده است، باید هر دو نمونه داخلی و خارجی گران شوند که بسته به میزان مصرف شان متفاوت خواهد بود، اما قیمت برنج خارجی تاکنون افزایش چندانی نداشته است و این مساله نشان می‌دهد که افزایش قیمت غیرمنطقی برنج ایرانی در بازار خرده فروشی ارتباطی به کمبود ندارد.

وی با بیان این که پیش بینی می‌شود میزان تولید برنج در سال جاری به اندازه سال گذشته معادل بیش از ۲.۲ میلیون تن خواهد شد، گفت: در فصل زراعی پیش رو قطعا سطح زیر کشت برنج کاهش پیدا خواهد کرد، اما عملکرد این محصول با افزایش و رشد مناسبی رو به رو خواهد شد که در آینده آمار آن اعلام خواهد شد./ ایسنا

ممنوعیت واردات قیمت برنج را 100 درصد افزایش داد

دبیر انجمن وارد کنندگان برنج ایرانی گفت: اعمال سیاست ممنوعیت واردات در فصل برداشت محصول، منجر به افزایش 100 درصدی نرخ برنج تولید داخل شد.

 

'مسیح کشاورز' درباره وضعیت بازار برنج افزود: اکنون مصرف سالانه برنج کشور ما 3.2 میلیون تن است که بین 1.7 تا 2 میلیون تن از تولیدات داخلی و 1.2 تا 1.5 میلیون تن از محل واردات باید تامین شود بنابراین ما برای تامین نیاز داخلی چاره جز واردات نداریم.
به گفته وی، مصرف سرانه برنج در کشور ما بین 40 تا 41 کیلوگرم در سال است.
دبیر انجمن وارد کنندگان برنج اظهارداشت: طبق برآوردها ماهانه باید بین 100 تا 150 هزارتن برنج تامین و وارد شود درحالی که کمتر از میزان لازم وارد می شود.
وی افزود: این درحالیست که وزارت جهاد کشاورزی با اجرای طرح انتزاع اقدام به سیاست گذاری ممنوعیت واردات در فصل های برداشت محصول شد که این میزان واردات کفاف نیاز داخلی را نمی دهد.
وی تصریح کرد: اما این ممنوعیت طولانی شد به طوری که در سال 93 ممنوعیت واردات برنج به 14 ماه و در سال 95 به هشت ماه رسید که موجب کسری این محصول در کشور شد.
این مقام مسئول در بخش واردات درباره خرید گران برنج خارجی افزود: با اجرای سیاست ممنوعیت واردات دیگر خارجی ها می دانند که ما چه زمان هایی می توانیم برنج را خریداری کنیم بنابراین اقدام به افزایش قیمت ها می کنند که وارد کنندگان توان خرید برنج خارجی با نرخ بالا را ندارند زیرا افزایش قیمت برنج خارجی در داخل کشور به نفع مصرف کنندگان و اقشار کم درامد نیست.
به گفته وی، همچنین این امر موجب از دست رفتن بازار ها می شود که با توجه به شرایط منطقه این تهدیدی برای کشور ما محسوب می شود.
وی یکی دیگر از مشکلات را قاچاق این کالا دانست و گفت: در زمان واردات رسمی برنج از کشور هند به شکل مستقیم تامین و وارد می شود اما در زمان ممنوعیت واردات این محصول به سمت کشورهای همسایه به ویژه امارات سوق داده می شود و از انجا این کالا از طریق مرز نشینان، ملوانان، ته لنجی ها، تعاونی های مرز نشین و مناطق آزاد تامین و به شکل های غیر رسمی (قاچاق) وارد می شود.
وی تعرفه بالای برنج را یکی دیگر از مشکلات برشمرد و اظهارداشت: دولت با تعرفه گذاری 40 درصدی با ما به التفاوت 500 تومانی برای حقوق ورودی 1800 تومان اختلاف قیمت با قاچاق ایجاد می کند که این اختلاف قیمت های زیاد در واردات رسمی و غیر رسمی انگیزه قاچاق را افزایش می دهد.
** تعرفه 26 درصدی واردات برنج کاهش قاچاق را منجر شد
وی افزود: خوشبختانه دولت امسال تعرفه واردات برنج را به 26 درصد رساند که همین امر موجب کاهش ورود کالای قاچاق شده است.
به گفته وی، طی پنج ماه اخیر ورود برنج قاچاق نداشته ایم. 
** افزایش 100 درصدی قیمت برنج ایرانی 
کشاورز تمامی این عوامل را در افزایش 100 درصدی نرخ برنج تولید داخل موثر دانست و گفت: اکنون هرکیلوگرم برنج کیفی ایرانی با قیمت هایی بین 100 تا 200 هزارریال و برنج پرمحصول با نرخ های بیش از 60 تا 70 هزارریال عرضه می شود.

 

** قیمت برنج ایرانی منطقی شود
وی با تاکید براین که باید قیمت برنج تولید داخل منطقی شود افزود: قیمت منطقی برنج پرمحصول حداقل باید همپای نرخ جهانی برنج یا برنج خارجی کیفی باشد.
وی اضافه کرد: طی سالهای اخیر با وجود اعمال ممنوعیت واردات نرخ برنج خارجی هم قیمت نرخ جهانی بوده و تغییری نداشته بلکه درنهایت متناسب با نرخ تورم به بازار عرضه شده است.
وی براین باور است که برنج یک کالای لوکس نیست بنابراین باید تمامی اقشار جامعه بتوانند از ان بهره مند شوند نه این که اقشار خاصی برنج کیفی و مابقی برنج های خارجی را مصرف کنند.
وی 75 درصد واردات برنج خارجی را مربوط به هندوستان دانست و گفت: ایران به دلیل امکان مبادلات پولی نزدیک 75 درصد برنج کیفی خود را از هند تامین می کند.
وی افزود: البته برنج پاکستانی مطلوب طبع ایرانی ها و برنج تایلندی ارزان است اما به دلیل نداشتن مبادلات پولی مناسب نزدیک 20 درصد برنج از پاکستان و پنج درصد از سایر کشورهای تامین می شود.

 

** واردات 400 هزارتن برنج طی پنج ماه
وی اضافه کرد: طبق آمارها طی پنج ماه گذشته (بهمن ماه سال 95 تاکنون) نزدیک 400 هزارتن برنج به کشور وارد شده که نزدیک 200 هزارتن ان مربوط به مدت مذکور سال گذشته و 293 هزارتن مربوط به امسال است.

 

** وزارت جهاد کشاورزی تجارت را نادیده گرفته است
دبیر انجمن وارد کنندگان برنج تصریح کرد: اعمال ممنوعیت واردات در زمان های طولانی خارج از فصل برداشت و نگاه تک بعدی به تولید آثار سوء خود را به مراتب بیشتر از حمایت از تولید داخل برجای گذاشت به نحوی که خرید برنج خارجی با قیمت های بالا، قاچاق برنج از امارات و دبی و افزایش نرخ برنج داخلی را منجر شد.
کشاورز اظهارداشت: وزارت جهاد کشاورزی با یک نگاه تک بعدی به حمایت از تولیدداخلی نه تنها از تولید کنندگان حمایت نکرد بلکه موجب ضرر مصرف کنندگان نیز شد.
وی اظهارداشت: انتظار می رفت با واگذاری قانون انتزاع به وزارت جهاد کشاورزی به عنوان متولی تولید بحث تجارت نیز مورد توجه قرار گیرد درحالی که از زمانی که قانون انتزاع اجرایی شد نگاه وزارت جهاد کشا ورزی به تولید تک بعدی شد.
به گفته وی، وزارتخانه مطبوع با بازپسگیری قانون انتزاع به یک وزارتخانه تولید محور تبدیل شد که تجارت کشور را نادیده گرفته است.
وی تصریح کرد: درحالی که تجارت و بنگاه های اقتصادی سهم بزرگی در اشتغالزایی کشور دارد بنابراین تعطیلی یک بنگاه تجاری می تواند آسیب جدی برای کشور باشد.
وی این سیاست را خلاف حمایت از تولید داخل عنوان کرد و افزود: کشاورز شالیکار ما برنج را با قیمت مناسب می فروشند اما دلالان و کارخانه داران سود گران فروشی خود را می برند که وزارت جهاد کشاورزی از آنها غافل است.
کشاورز معتقد است اگر وزارت جهادکشاورزی نگاه کلان به تولید داخلی و تجارت داشته باشد می تواند در قالب طرح انتزاع بازار را تنظیم کند، زیرا درغیراینصورت ممنوعیت و محدودیت واردات به نفع تولیدکننده و مصرف کننده نیست.
به گزارش ایرنا، برنج از مهم‌ترین غلات و اقلام غذایی جهان است که نیمی از جمعیت جهان، به برنج به عنوان یک غذای اصلی وابسته هستند.
اکنون 10‌ها هزار نوع برنج در جهان وجود دارد، اما اینها در دو زیرگونه کلی جای می‌گیرند، دو زیرگونه اصلی شامل برنج «جاپونیکا» با نام علمی Oryza sativa japonica و برنج «ایندیکا» با نام علمی sativa indica می‌شوند./ ایرنا

وجین در 22 درصد شالیزارهای گیلان انجام شد

معاون بهبود تولیدات گیاهی سازمان جهاد کشاورزی گیلان ‌حبیب جهانساز گفت: در بیش از 22درصد از شالیزارهای گیلان وجین انجام شده است.

حبیب جهانساز گفت: نشاء برنج در شالیزارهای استان به اتمام رسیده است و فقط به صورت موردی در شهرستان رودبار نشاء این محصول به زودی آغاز می‌شود.

وی افزود: در شهرستان رودبار کشاورزان در حال جمع‌آوری محصول کلزا هستند و به محض اتمام کارشان وارد شالیزارهایشان می‌شوند.

معاون بهبود تولیدات گیاهی سازمان جهاد کشاورزی گیلان خاطرنشان‌کرد: کشاورزان استان همکاری خوبی با کارشناسان جهاد کشاورزی دارند و بیش از 98درصد برنامه های کشاورزی استان در قالب تقویم زراعی پیش می‌رود.

وی خاطرنشان‌کرد:وجین هم اکنون در شالیزارهای استان در حال انجام است و در بیش از 22درصد از شالیزارهای گیلان وجین انجام شده است.

جهانساز از افزایش کشت ارقام پرمحصول در استان خبرداد و گقت: امسال در بخش مرکزی گیلان ارقام پرمحصولی چون گیلانه،خزر،ندا و... بیش از سال گذشته کشت شده است و پیش بینی می‌شود در مجموع میزان تولید برنج سفید گیلان نسبت به سال گذشته افزایش ‌یابد.

وی تصریح کرد:کشت مکانیزه موجب کاهش هزینه‌های تولید این محصول می‌شود و امسال در 93هزارهکتار از شالیزارهای گیلان کشت برنج به صورت مکانیزه انجام شده است.

جهانساز گفت: با کشت مکانیزه برنج پنجه‌زنی نیز در شالیزارها افزایش می‌یابد و این امر در نهایت موجب افزایش عملکرد تولید برنج در هر هکتار می‌شود.

وی افزود: همچنان رقم هاشمی که بسیار با کیفیت است، در صدر جدول تولید ارقام برنج گیلان قرار دارد.

 

رنج و گنج برنج در آستارا

شالیکاران آستارا کار در شالیزارها را از پدران زحمتکش خود یاد گرفته و این شغل را با مشقت هایش قبول کرده اند؛ اما چون بیشترین سود نصیب دلالان می شود، برنجکاران راضی به انتقال این شغل به فرزندان خود نیستند و جوانان نیز تمایلی به ادامه کار پدران خویش ندارند.

 

برنج، محصول غالب اراضی کشاورزی استان گیلان و سفره آرای ایرانیان است و در شهرستان مرزی بندر آستارا 6 هزار شالیکار در سه هزار و 200 هکتار شالیزار به کشت و تولید این محصول پر زحمت مشغول هستند و تلاش مردان و زنان این دیار هنگام نشاء برج در اراضی پر آب و گل، تماشایی و ستودنی است. 
عزیزالله مصطفوی از برنجکاران آستارا روز دوشنبه در حین کار در شالیزار به خبرنگار ایرنا گفت: بیشترین رقم کشت برنج در اراضی ما از نوع رشد و هاشمی است که از مرغوبیت و شهرت زیادی برخوردار است و از هر هکتار بیش از 70 کیسه محصول برداشت می شود و بهره وری آن در سال های پر بار افزایش می یابد. 
وی افزود: درآمد حاصل از برنج نسبت به زحمت تولید آن بسیار ناچیز است اما به لحاظ مبادرت دیرینه به این شغل، خاصیت خاک اراضی و دشواری تغییر کاربری شالیزارها امکان تغییر شغل برای ما وجود ندارد. 
وی اظهار کرد: متاسفانه سود تلاش ما به جیب دلالان و صاحبان برنجکوبی ها می رود و اغلب در ازای برنج هایی که می فروشیم به جای پول نقد، چک دریافت می کنیم و برخی از چک ها نیز در زمان مقرر نقد نمی شود و بهترین راهکار حمایت از برنجکاران زحمتکش، خرید تضمینی توسط دولت است. 
مصطفوی که بازنشسته اداره آموزش و پرورش نیز هست ادامه داد: چهار فرزند بیکار در خانه دارم و سر سفره غذا کنار هم می نشینیم اما هیچکدام آنها تمایل به کار در شالیزار و وارد شدن به گل و لای آن را ندارند. 
الله وردی تکلی دیگر شالیکار آستارایی نیز گفت: فرزندانمان بیکارند اما با توجه به سختی کار شالیزار و کم بهره بودن این شغل، علاقه ای به آن ندارند و خودمان نیز قصد نداریم آنها به کشت برنج روی بیاورند و آینده شان از بین برود. 
وی افزود: کار در شالیزار سخت و پر هزینه است؛ دولت فقط بذر ارقام رشد و گوهر را به خاطر پر محصول بودن توزیع می کند و همان ها را می خرد و برنج مرغوب هاشمی که در بیشتر شالیزارهای آستارا کشت می شود، از سوی دولت خریداری نمی شود. 
وی اظهار کرد: کمبود آب، برنجکاران آستارا را رنج می دهد و برغم وجود 20 چاه عمیق در منطقه کشت ما در حوالی بارانداز راه آهن، سطح آب در فصل تابستان کاهش می یابد و اگر به هر نحوی آب مورد نیاز شالیزارهای این شهرستان تامین شود، امکان دو بار نشاء برنج در سال وجود خواهد داشت. 
تکلی ادامه داد: بسیاری از شالیزارهای ما به لحاظ قرار گرفتن در محدوده اجرای طرح راه آهن، خریداری و تملک شد و متاسفانه طرح بارانداز قطار، راه گذر ما به شالیزارها را مسدود کرده است و از مسئولان انتظار داریم در محدوده بارانداز مسیری برای عبور و مرور ما به شالیزارها تعیین کنند. 
او گفت: خاصیت خاک شالیزارها به گونه ای است که با اندک بارندگی به گل تبدیل می شود و امکان تغییر کاربری و تبدیل آنها به باغات میوه وجود ندارد. 
عادل علمداری برنجکار دیگر نیز گفت: در سال های گذشته به پروانه آبیاری شالیکاران کود، داروی ضد موش و علف کش اختصاص می یافت اما چند سالی است این حمایت ها کاهش یافته است و اقلام یاد شده را با قیمت های گزاف از بازار آزاد می خریم. 
وی افزود: هزینه کاشت، داشت و برداشت برنج زیاد است و به طور معمول زحمت کشت آن بر عهده بانوان است و در هر هکتار شالیزار 22 زن کار می کنند و به طور میانگین هزینه ایاب و ذهاب، صبحانه و ناهار هر زن نشاء کار روزانه حدود 800 هزار ریال است. 
وی اظهار کرد: برای انتقال زنان نشاء کار به شالیزارها از خودروهای نیسان استفاده می شود و هر 30 نفر در یک خودرو سوار می شوند و احتمال تصادفات رانندگی و خسارت های جانی نیز وجود دارد. 
زین العابدین فرتوت نیا برنج کار دیگر آستارایی نیز گفت: حتی اگر دولت اجازه تغییر کاربری به شالیزارها را بدهد، به لحاظ خاصیت خاک و متمرکز شدن تولید برنج در شمال کشور امکان تغییر محصول وجود ندارد و هر چند این شغل مقرون به صرفه نیست اما ما از فروش کلی و یکجای برنج مازاد خود سود می بریم. 
وی افزود: دلالان و صاحبان برنجکوبی ها هر کیلو شلتوک برنج هاشمی را به قیمت 70 هزار ریال از ما می خرند و بعد از عملیات برنجکوبی، هر کیلو برنج هاشمی در بازار تا 130 هزار ریال عرضه می شود و در اصل، رنج برنج از آن ما و گنج آن نصیب واسطه گران و برنجکوبی ها می شود. 
وی اظهار کرد: آبیاران به نحوه توزیع آب در شالیزارها نظارت می کنند و از چند سال گذشته 770 هزار ریال حق آبه هر هکتار شالیزار را از ما نمی گیرند و دولت از این نظر از شالیکاران آستارا حمایت می کند. 
** اگرچه گستره کشت برنج در شمال کشور گویای سیاست های کاربردی و نتیجه بخش دولت برای توسعه و بهره وری آن است اما به نظر می رسد بسیاری از شالیکاران خرده مالک از حمایت های دولت در این راستا اطلاع کافی ندارند و اطلاع رسانی در این خصوص ضروری است. 
مدیر جهاد کشاورزی آستارا گفت: دولت هرگز حمایت های خود را از شالیکاران کم نکرده است و از سال های قبل در این شهرستان تسهیلات مکانیزاسیون کشاورزی، بدون محدودیت پرداخت می شود و دولت برای این تسهیلات یارانه می پردازد. 
ایرج شیارکار افزود: با استفاده از تسهیلات خرید ماشین آلات کشاورزی، کشت برنج در یکهزار و 650 هکتار از شالیزارهای آستارا به صورت مکانیزه و با دستگاه های نشاء کار صورت می گیرد. 
وی اظهار کرد: بیش از نیمی از شالیزارهای آستارا به صورت مکانیزه کشت می شود و کاهش سختی کار، صرفه‌جویی در وقت، افزایش محصول و بهره‌ وری از مزایای این شیوه کشت است. 
وی بیان کرد: پنج تن بذر گواهی شده برنج هاشمی با قیمت مناسب و 620 تن انواع کود شیمیایی به شالیکاران آستارا توزیع شده است و بر اساس اخبار و اطلاعات موجود از چند سال قبل در فصل برداشت برنج به منظور حمایت از تولید کنندگان، واردات آن به کشور ممنوع شده است. 
شیارکار ادامه داد: هر چند خرید تضمینی، شامل برنج نمی شود اما سابقه خرید توافقی برنج از شالیکاران وجود دارد و هنگامی که عرضه برنج در بازار از تقاضای آن بیشتر باشد، دولت برای ثبات بازار با قیمت متعادل به خرید توافقی برنج اقدام می کند. 
او گفت: کل اراضی دیم و آبی آستارا 6 هزار و 530 هکتار است و 6 هزار و 498 بهره بردار در 82 آبادی این شهرستان فعالیت می کنند و بیشتر آنها شالیکار هستند و در سال گذشته در سه هزار و 200 هکتار شالیزار، 14 هزار و 900 تن شلتوک برداشت و هشت هزار و 200 تن برنج تولید شد. 
** اگر چه تعدادی از شالیکاران به لحاظ دشواری کار در شالیزارها از این حرفه ابراز نارضایتی می کنند اما افزایش مستمر قیمت هر هکتار شالیزار در آستارا بیانگر اهمیت کار و سود سرشار آن است و شالیزارها تا پشت دیوار خانه های برخی از محلات شهر به چشم می خورد و کشت برنج در هیچ قطعه کوچکی از خاک گهربار آستارا تعطیل نمی شود و به یقین، صاحبان شالیزارهای بزرگ در مقایسه با خرده مالک ها رضایت بیشتری از این کار دارند. 
رنج و گنج در دنیا رابطه مستقیمی با هم دارند و کار بی دردسر و زحمت وجود ندارد و اکنون که عطر برنج گیلان برند شناخته شده در ایران است، باید با توسعه مکانیزاسیون کشت و افزایش بهره وری و سطح تولید این گنج سفید خطه شمال، کشور را از وابستگی های مقطعی به برنج برهانیم و با تقویت تولید داخلی، از صادرکنندگان مهم این ماده اولیه بسیاری از غذاهای خوش پخت جهان باشیم. 
شهرستان مرزی بندر آستارا با 91 هزار نفر جمعیت در غرب استان گیلان و همسایگی جمهوری آذربایجان قرار دارد./ ایرنا

خیز قیمت برنج در آستانه ماه رمضان

با توجه به افزایش قیمت برنج در بازارهای وارداتی، نرخ برنج در ماه رمضان با افزایش قیمت روبرو خواهد بود.

 در روزهای آغازین ماه رمضان افزایش قیمت برنج در کوچه پس کوچه‌های شهر به گوش می‌رسد.

این درحالی است که بسیاری از مسئولین برای حفظ آرامش بازار از ثبات قیمت‌ها خبر می‌دهند، اما بازار حرف دیگری برای گفتن دارد چرا که محدودیت واردات برنج، فیتیلۀ قیمت در بازارهای وارداتی را بالا برده که درنهایت با کاهش واردات از سوی تجار و افزایش تقاضا برای برنج ایرانی نرخ‌ها بی رویه بالا می‌رود.

حال برای اطلاع از آخرین وضعیت بازار به سراغ مسئولان مربوطه می‌رویم تا از صحت و سقم ماجرا با خبر شویم:

مسیح کشاورز دبیر انجمن واردکنندگان برنج در گفتگو با خبرنگار صنعت، تجارت و کشاورزی با اشاره به اینکه بعد از اتمام دوره ممنوعیت با افزایش تعرفه دچار بحران شده‌ایم، اظهار داشت: همزمان با ثبت سفارش برنج، قیمت‌های جهانی حدود ۳۰۰ دلار افزایش یافت، به طوریکه از کیلویی ۸۰۰ دلار به هزار و ۱۵۰ دلار رسید.

به گفته وی این ۳۰۰ میلیون دلار مابه التفاوت را میتوان به جای پرداخت به هندی‌ها برای حمایت از تولید داخل مورد استفاده قرار داد.

 کشاورز با اشاره به دیگر مشکلات پیش روی تجار گفت: دولت در رقابت با بخش خوصی اقدام به واردات برنج می‌نماید که به همین خاطر واردات برنج دیگر برای تجار، صرفه اقتصادی ندارد.

 دبیر انجمن واردکنندگان با انتقاد از سیاست غلط وزارت جهاد بیان کرد: در زمان وقوع بحران، وزارت جهاد باید وارد میدان شود چرا که در غیر این‌صورت به سبب واردات برنج با سوبسید توان رقابت از تجار سلب می‌شود.

 وی ادامه داد: با توجه به ثبت سفارش برنج در دو نوبت، آخر تیر و اول آذر ماه هر سال اتفاق می‌افتد، از این رو هجوم خریداران بعد از ۵ ماه دوره ممنوعیت تعادل بازار داخلی و خارجی را به هم می‌زند، ضمن آنکه قاچاق این محصول طی این مدت افزایش می‌یابد.

کشاورز با اظهار نگرانی از آینده برنج بیان کرد: با توجه به افزایش ۳۰۰ دلاری قیمت هر کیلو برنج وارداتی و کاهش انگیزه تجار برای واردات ممکن است در آینده‌ای نه چندان دور با کمبود و گرانی کالا روبرو شویم.

به گفته وی واردات برنج با نرخ هر کیلو هزار و ۱۵۰ دلار افزایش ۲۰ الی ۳۰ درصدی قیمت در ماه رمضان را به همراه دارد به طوریکه هر کیلو برنج هندی و پاکستانی ۵ الی ۶ هزار تومان و تایلندی ۲ الی ۳ هزار تومان خواهد بود.

ثبات نرخ برنج ایرانی در ماه رمضان

علی اکبریان نائب رئیس انجمن برنج در گفتگو با خبرنگار صنعت، تجارت و کشاورزی گفت: با توجه به تغییر ذائقه ایرانی‌ها طی چند سال اخیر نسبت به مصرف و فراوانی برنج ایرانی در انبار‌ها افزایش قیمتی در ماه رمضان نخواهیم داشت.

به گفته وی با توجه به فراوانی برنج ایرانی در کارخانه‌ها و آستانه فصل برداشت برنج دلیلی مبنی بر امتناع در عرضه وجود ندارد.

اکبریان با اشاره به نرخ برنج ایرانی در شمال گفت: در حال حاضر نرخ هر کیلو برنج با کیفیت طارم، هاشمی و دم سیاه ۱۲ هزار تومان، شیرودی ۸ و ندا ۷ هزار تومان است، از این رو تفاوت آشکار قیمت برنج در تهران را، دستگاه‌های مربوطه باید نظارت کنند.

نائب رئیس انجمن برنج از سرانه مصرف ۳۶ کیلو برنج خبر داد و گفت: براساس آمار تولید داخل سالانه نیازمند واردات ۸۰۰ هزارتن برنج با کیفیت و مناسب سفره‌های ایرانی هستیم.

ثبت ملی برند "برنج فریدونکنار

مدیر جهاد کشاورزی فریدونکنار گفت: برند "برنج فریدونکنار" به ثبت ملی رسید.

 محمدرضا ضیایی با بیان اینکه برنج یکی از اصلی ترین غذاهای تشکیل دهنده سفره ایرانی است، اظهار کرد:یکی از بهترین برنج های جهان در نواحی شمالی ایران کشت می شود که در این میان برنج طارم محلی فریدونکنار در مازندران بهترین محصول محسوب می شود.

وی افزود: برنج فریدونکنار علاوه بر ویژگی های اصلی یک برنج خوب، دارای عطر و طعم بهتری در مقایسه با ارقام دیگر برنج کشت شده در نواحی شمالی است و از لحاظ تغذیه سالم و استفاده کمتر از سموم و کودهای شیمیایی منحصر به فرد است.

مدیر جهاد کشاورزی شهرستان فریدونکنار ادامه داد: نتایج تحقیقات انجام شده در ارزیابی کمی و کیفی برنج شهرستان های فریدونکنار، آمل، بابلسر و محمودآباد توسط جهاد کشاورزی این شهرستان حاکی از آن بوده که برنج فریدونکنار در مقایسه با این شهرستان ها از لحاظ عطر و طعم بهتر بوده و درصد ترک خوردگی برنج و میزان چسبندگی بعد از پخت کمتر است.

ضیایی با اشاره به اینکه دغدغه های چندین ساله در حفظ نام و برند برنج فریدونکنار همواره وجود داشت، تصریح کرد: با تلاش ها و پیگیری های جهاد کشاورزی و فرمانداری این شهرستان و همکاری مستمر صنف برنج فروشان فریدونکنار، گامی مهم به سوی اعتلای این محصول شاخص و ناب شهرستان فریدونکنار برداشته شد و در حال حاضر شاهد ثبت ملی برند "برنج فریدونکنار" هستیم.

وی با بیان اینکه با ثبت ملی برند "برنج فریدونکنار" از این به بعد کشاورزان فریدونکناری برنج خود را همراه با برند شاخص به اقصی نقاط ایران توزیع می کنند، افزود: بزودی از این برند رونمایی خواهد شد.

این مسوول درخصوص برند ثبت شده "برنج فریدونکنار"، گفت: رنگ سبز مرکز دایره نمادی است از سرسبزی و کشاورزی،رنگ آبی دایره بزرگ تر نمادی از دریا، دانه های برنج در حاشیه دایره سبز نمادی از خورشید و کلمه "برنج فریدونکنار" که در مرکز این خورشید قرار گرفته است.

فائو: میزان تولیدات جهانی غلات به 2521 میلیون تن می رسد

 سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد (فائو) پیش بینی کرد، میزان تولیدات جهانی غلات در سال 2016 به رقم 2521 میلیون تن برسد که تنها 0.2 درصد پایین تر از تولید سال گذشته محاسبه شده و سومین رکورد بالای جهانی در این خصوص به شمار می رود.

به گزارش دفتر نمایندگی فائو در جمهوری اسلامی ایران، افت 20 میلیون تنی تولید جهانی گندم  برای سال زراعی 17/2016 در مقایسه با سال 2015 و رسیدن آن به رقم تخمینی 712.7 میلیون تن باعث شد تا این سازمان بین المللی در گمانه زنی های خود در خصوص میزان تولیدات جهانی غلات با کاهشی جزئی تجدید نظر کند.

تجدید نظر در پیش بینی تولیدات جهانی غلات فائو برای سال زراعی پیش رو، ناشی از افت کاشت گندم در فدارسیون روسیه و اوکراین بر اثر خشکی هوا در این کشورها ارزیابی شده است.

این در حالی است که گمانه زنی فائو نشان می دهد، تولید دانه های درشت غلات برای سال زراعی پیش رو به رقم 1313 میلیون تن خواهد رسید که این میزان حدود 11 میلیون تن بیشتر از سال 2015 خواهد بود. چرا که گمان می رود، امسال تولید قابل ملاحظه ذرت تا حدودی باعث کمرنگ شدن افت تولیدات جو و سورگوم در گوشه و کنار جهان شود.

بر اساس این گزارش، میزان تولید ذرت در جهان با 1.1 درصد افزایش به 1014 میلیون تن خواهد رسید که این رشد از بهبود تولید آن در اتحادیه اروپا و گسترش اراضی تحت کشت در ایالات متحده آمریکا حکایت دارد. در همین زمان پیش بینی می شود تولید ذرت در جنوب آفریقا و برزیل در پی خشکسالی و وخامت بیشتر اوضاع جوی به دلیل پدیده ال نینو کاهش شدیدی را تجربه کند.

فائو همچنین پیش بینی می کند که تولید جهانی برنج در سال زراعی پیش در پی عادی شدن وضعیت جوی در شمال شرق آسیا بهبود یابد. چراکه در مدت دو فصل زراعی گذشته باران های نامنظم تاثیر نامطلوبی را بر تولید برنج در این منطقه تحمیل کرده بود. با این وجود میزان تولید جهانی برنج در مدت پیش بینی شده به رغم قیمت های نه چندان جذاب برای کشاروزان، با یک درصد رشد در مقایسه با سال گذشته به میزان 495 میلیون تن توسط فائو تخمین زده شده است.

از سوی دیگر گمان می رود، حجم تجارت بین المللی غلات در سال 17/2016 برای دومین فصل متوالی با کاهشی 1.4 درصدی به 365 میلیون تن برسد. این افت در بازار ناشی از وجود ذخایر فراوان در انبارها و رشد ملایم تقاضا در بسیاری از کشورهای وارد کننده گزارش شده است.

گفتنی است، بر اساس پیش بینی اولیه فائو میزان بهره برداری (مصرف) غلات در جهان برای سال زراعی 17/2016 به آهنگ رشدی ملایم با حدود یک درصد افزایش به رقم 2547 میلیون تن می رسد.

از آنجایی که پیش بینی می شود، میزان بهره برداری از غلات بیشتر از تولیدات آن در جهان باشد، استفاده از ذخایر برای جبران خلاء ناشی از این روند گریز ناپذیر خواهد بود. به طوری که نخستین پیش بینی فائو در خصوص وضعیت ذخایر غلات در سال زراعی منتهی به سال 2017 نشان می دهد که موجودی انبارها به میزان سالانه 3.9 درصد در این سال کاهش خواهد یافت و به رقم 611 میلیون تن می رسد. این در حالی است که نسبت ذخیره به مصرف همچنان به 23 درصد نزدیک می شود که به مراتب از کاهش تاریخی رسیدن به رقم 20.5 درصد که در فصل زراعی 2008/2007 گزارش شده بود وضعیت بهتری دارد.

 

بازار برنج در تقابل تولید و تجارت

 سال هاست که مباحث تکراری پیرامون بازار برنج به عنوان یک محصول کشاورزی استراتژیک در زمینه های سرانه مصرف، میزان تولید، نیاز به واردات و …. در ادبیات بازرگانی کشور جریان دارد.استان های شمالی کشور به عنوان بزرگ ترین تولید کنندگان برنج در انواع پرمحصول و با کیفیت شناخته می شوند و بخش عمده ای از کار و درآمد مردمان شمالی کشور از این طریق تأمین می‌شود .

در کنار این استان ها، برنج های نسبتاً مرغوب اما در حجم کم در استان‌های ایلام (برنج عنبر بو) ، فارس (برنج کامفیروزی) و اصفهان (برنج لنجان) کاشت می شود . در شرایط فعلی حتی کشاورزان دو استان گیلان و مازندران هم‌با مشکل کمبود آب مواجه هستند، بنابراین مشخص است استان‌هایی مانند خوزستان، فارس و اصفهان چه وضعی دارند. آیا قرار است ما برنج را به هر قیمتی تولید کنیم و به واسطه آن به محیط زیست لطمه زده یا آن را از بین ببریم؟

مصرف آب در هر هکتار برنج در استان‌های شمالی حدودا بین ۱۰تا ۱۱هزار مترمکعب است و حدود ۲تا ۳هزار متر مکعب از این میزان نیاز آبی از راه بارندگی تامین می شود، این در حالی است که هر هکتار برنج در استان‌هایی مانند خوزستان، اصفهان و فارس بین ۲۲تا ۳۰هزار هکتار مترمکعب آب مصرف می کند.

با توجه به پایین بودن کارایی مصرف آب در برنج (به ازای یک مترمکعب آب در استان های غیرشمالی حدود ۲۰۰گرم برنج تولید می شود، در حالی که این رقم در دنیا حدود ۵۰۰گرم است) بهتر است در استان‌های غیرشمالی الگوی کشت تغییر کند و کشاورزان محصولات دیگری را جایگزین کشت برنج کنند که از جمله این محصولات می توان به ارقام زودرس ذرت، کلزا، آفتابگردان و غیره اشاره کرد.

برابر آمار وزارت جهاد کشاورزی، تولید برنج در کشور حدود ۸ر۱ میلیون تن در سال است که حدود ۵۵ درصد از نیاز کشور را شامل می شود .اما از نکات عجیب در بحث این محصول ، نبود آمار نسبتاً دقیق در بخش مصرف است .

معاون وزیر صنعت، معدن و تجارت معتقد است سرانه مصرف سالانه برنج در کشور حدود ۴۰ کیلوگرم است، در حالی که یک مقام مسئول در وزارت جهادکشاورزی در مورد میزان مصرف سرانه برنج در کشور می گوید محاسبات و بررسی‌های انجام شده نشان می‌دهد که میزان مصرف سرانه ۳۸کیلوگرم است.

انجمن واردکنندگان برنج می‌گوید: سالانه ۹۰۰ هزار تن برنج باید وارد کشور شود، اما وزارت جهاد کشاورزی این رقم را ۵۰۰ هزار تن اعلام کرده و انجمن تولید کنندگان برنج این رقم را ۴۰۰ هزار تن می‌داند.

برابرجدیدترین آمار ارائه شده از سوی سازمان جهانی خواربار و کشاورزی ،سرانه مصرف برنج در ایران ۶ر۳۶ کیلوگرم در سال است . بدیهی است انجام یک پروژه آماری مستقل یا در کنار یک پروژه آماری مرتبط با خانوار در سطح کشور به راحتی می تواند آمار نسبتاً دقیقی از مصرف سرانه و نیاز کشور به برنج را مشخص کند که حداقل در سال های اخیر این نکته مغفول مانده است و این امر به اتخاذ تصمیمات متفاوت و بعضاً متناقض در زمینه محدودیت یا آزاد سازی واردات برنج منجر شده است .تصمیماتی که عمدتاً با توجیه حمایت از تولید داخلی اتخاذ می شود و تصمیم گیرندگان فقط به اتخاذ این تصمیمات دلخوش کرده اند .

نکته اصلی در اینجا توجه به مصرف کنندگان در کشور است. علی‌القاعده در هنگام اتخاذ تصمیم، بایستی به کل زنجیره مرتبط و تأثیرگذار و تأثیرپذیر از تصمیم باید توجه کرد. اما تصمیمات مرتبط با برنج (و بسیاری از تصمیمات مشابه) صرفاً به بخش های تامین کالا (اعم از تولید یا واردات) و نهایتاً شبکه توزیع (اعم از شرکت های پخش یا فروشندگان خرد) توجه می کنند.

مصرف کننده حق دارد که از کالای مناسب با کیفیت و قیمت متناسب و دسترسی آسان برخوردار باشد. از آنجا که تولیدکنندگان هم حامیانی دولتی (مانند وزارت جهاد کشاورزی) وحامیان غیر دولتی (مانند انجمن تولید کنندگان برنج) دارند که هم دسترسی آنها به رسانه آسان است و هم در تصمیم گیری ها حضور فعال دارند و واردکنندگان هم دارای حامیانی دولتی (نظیر وزارت صنعت، معدن و تجارت با بهانه آزادسازی تجارت خارجی و رفع موانع غیرتعرفه‌ای تجارت) و غیردولتی (مانند انجمن واردکنندگان برنج) هستند، اما مصرف کنندگان در هیچ کجای این فرمول قرار ندارند .

اگر کمی واقع بینانه نگاه کنیم، در بسیاری از استان های کشور به خصوص مناطق مرکزی ، شرقی و جنوبی کشور بنا به دلایل مختلف مصرف برنج داخلی به خصوص برنج شمالی در سفره معیشتی خانوار نقشی ندارد و عمده مصرف از برنج‌های خارجی نظیر برنج هندی تأمین می‌شود. حتی در استان هایی نظیر تهران که به علت دسترسی راحت تر به استان های شمالی انتظار می رود عمده مصرف از برنج داخلی تأمین شود هم مصرف برنج هندی بنا به دلایلی مانند یکنواخت بودن کیفیت ، اختلاط و تقلب کمتر نسبت به برنج داخلی و قیمت مناسب تر از استقبال قابل توجهی برخوردار است.

اگر فقط مقوله قیمت را درنظر بگیریم و از کیفیت برنج صرفنظر کنیم ( به دلیل تنگناهای معیشتی عمده مردم و کاهش کیفیت برنج مرغوب داخلی و اختلاط و تقلب روزافزون در عرضه برنج شمالی ) اختلاف حداقل ۱۰۰درصدی برنج بسته بندی هندی با برنج بسته بندی داخلی مهم ترین معیار تصمیم گیری مصرف کنندگان به شمار می رود.

در سال های اخیر تصمیم گیرندگانی که عمدتاً دولتی یا حامی تجار و واردکنندگان بوده اند با اقداماتی نظیر افزایش تعرفه فصلی ، تسری تعرفه فصلی به کل سال ، محدودیت و ممنوعیت واردات ، تعیین مبلغ ۵۰۰۰ ریال به عنوان مابه‌التفاوت (عوارض) واردات برنج ، عملاً به افزایش ورود قاچاقی برنج و افزایش قیمت تمام شده برنج مبادرت ورزیده اند و به خیال خود خواسته اند با این اقدامات دخالت مثبت و مؤثری در رقابت بین دو نوع برنج ، به نفع محصول داخلی انجام دهند؛ در صورتی که فاصله قیمتی ۱۰۰ درصدی و تفاوت در مشتریان هر نوع برنج انجام این اقدامات را بلاوجه کرده است .

کسی نیست که به این سؤال پاسخ دهد که انجام اینگونه اقدامات در طول سال های گذشته بجز افزایش قیمت غیرمنطقی برنج مرغوب داخلی و انتقال بخشی از مشتریان این برنج به جرگه مصرف کنندگان برنج خارجی چه دستاورد دیگری داشته است ؟

اقدامات انجام شده در یک سال گذشته باعث کم شدن موجودی برنج و افزایش ۲۰ درصدی قیمت این کالا در داخل کشور شده‌است. پس عملاً در این بخش به ضرر مصرف کننده گام برداشته ایم . حمایت از جمعیت نسبتاً محدود تولیدکننده برنج عملاً منجر به متضرر کردن جمعیت ۸۰ میلیونی مصرف کننده ( هم مصرف کننده برنج داخلی و هم مصرف کننده برنج وارداتی از این اقدامات متضرر شده اند ) شده است .

در حال حاضر هم با توجه به کاهش قیمت برنج هندی در سطح جهان ، اقدامات غیرکارشناسی تصمیم گیرندگان منجر به تبعات زیر برای مصرف کنندگان شده است :

۱- با وجود کاهش قیمت جهانی ، به دلیل محدودیت زمانی ثبت سفارش و واردات کالا و مراجعه انبوه تجار ایرانی به این بازار، قیمت ارائه برنج هندی به تجار و بازرگانان ایرانی ظرف یک ماه از آبان لغایت آذر ۱۳۹۴ با افزایش ۲۶ درصدی از ۶۳۵ دلار به ۸۰۰ دلار در هر تن رسیده است؛ این در حالیست که بر اساس گزارش های مراکز تخصصی برنج و همچنین آمارها و اطلاعات اخذ شده از مراکز بازاریابی کشور مبداء ( Zauba Tech & Data) از اکتبر سال گذشته ( آبان ۱۳۹۳) تاکنون قیمت جهانی برنج سیر نزولی داشته و پیش بینی می شود این روند تا آغاز فصل برداشت در نیمکره شمالی (فرودین سال ۱۳۹۵‌) ادامه داشته باشد .اولین متضرر این تصمیم، مصرف کننده نهایی است.زیرا واردکننده و شبکه توزیع و فروش هر یک سود خود را از این تجارت خواهند داشت . گزارشات موجود نشانگر این موضوع است که میزان ۷ر۳۰ درصد از کل صادرات وزنی برنج هندی ۱۱۲۱ مربوط به ایران و رتبه دوم عربستان( ۱ر۱۹ درصد)، سوم امارات ( ۴ر۱۸ درصد ) و چهارم عراق (۴ر۹ درصد) است. توضیحاً این‎که بر اساس اطلاعات موجود بخشی از برنج‎های اماراتی به منظور صادرات به ایران وارد آن کشور می‌شوند که این احتمال برای برنج‌های عراقی هم دور از ذهن نیست. درکل به نظر می رسد ایران بزرگترین مصرف‌کننده برنج هندی ۱۱۲۱ محسوب می شود.

ایران با وجود این که بزرگترین خریدار برنج نوع ۱۱۲۱ هندوستان است، لیکن در سالهای اخیر به نسبت سایرکشورها بهای بیشتری را پرداخت کرده است که این امر ناشی از نحوه ورود به بازار و سیاست‎های اتخاذ شده در ارتباط با ممنوعیت و مشروط کردن واردات در مقاطع خاص است.

۲- هزینه های واردات کالا مستقیماً به مصرف کننده نهایی (‌به اضافه تأثیر سودهای واردکننده و توزیع کننده و فروشنده) منتقل می شود . علاوه بر تأثیر مابه‌التفاوت ۵۰۰۰ ریالی‌، بالا ( غیرواقعی ) بودن ارزش مورد قبول و محاسباتی گمرک هم با تأثیر ۴۰ درصدی میزان تعرفه ورود برنج به افزایش هزینه های واردات برنج کمک می کند و این افزایش را هم مصرف کننده نهایی باید بپردازد . سؤال اینجاست که دلیل عدم تطبیق این ارزش گمرکی با واقعیت های جهانی که به سهولت قابل دسترسی و راستی آزمایی است، چیست ؟ آیا صرفاً کسب درآمد گمرکی و کمک به وضع بودجه دولت ملاک این رفتار است یا اینکه عدم خواست و اراده اقدام قانونی و منطقی در گمرک ایران موجد این وضع شده است.آیا هزینه افتخـار گمرک به کسب درآمد بیشتر ( حتی من غیر حق ) را مصرف کننده نهایی باید بپردازد ؟

البته به جرأت می توان گفت که سود اصلی در این میان نه نصیب دولت می شود و نه کشاورز از آن بهره مند خواهد شد . سود اصلی این گونه تصمیمات در جیب واسطه گران و دلالان خواهد رفت و ارز بیشتری که از خزانه دولت خارج خواهد شد، منفعتی بی دریغ است که به جیب کشورهایی نظیر هند سرازیر خواهد شد . مهم تر اینکه این تصمیمات لطمه جبران ناپذیر عمومی هم داشته است . ایجاد رغبت و مزیت برای ورود غیرقانونی برنج چه در قالب قاچاق و چه در قالب سوءاستفاده از معافیت های گمرکی نظیر ملوانی ، مرزنشینی و …

این ضرر از آنجا که به اقتدار نظام لطمه میزند و موجب بی انضباطی در اقتصاد کشور شده و قبح اقدامات فراقانونی نظیر قاچاق و حمل و توزیع غیرقانونی کالا در کشور و فروش کالای بدون مجوز در سطح بازار را می شکند، لطمات کوتاه مدت و بلند مدتی برای کشور خواهد داشت که متاسفانه در محاسبات تصمیم گیرندگان لحاظ نشده است .در حال حاضر بنظر می رسد بی توجهی به حقوق مصرف کنندگان در کشور ما علاوه بر مشکلات فرهنگی، بخشی‌نگری تصمیم گیرندگان اعم ازدولتی یا غیر دولتی و امثالهم به عدم حضور نماینده مصرف کنندگان در مراکز و مراجع تصمیم گیر مرتبط باشد .

هم اکنون در بسیاری از مجامع و شوراهای تصمیم گیرنده ، علاوه بر حضور بخش دولتی ، نمایندگان اتاق بازرگانی به عنوان نماینده بخش خصوصی ( اعم از تولیدکننده یا واردکننده ) یا اتاق اصناف به عنوان نماینده سیستم توزیع و فروش حضور دارند، لکن نماینده مصرف کنندگان نقشی در تصمیم گیری های کشور ندارد .باید توجه کنیم که ۴ سال از زمان تشکیل انجمن ملی حمایت از حقوق مصرف کنندگان که مستند به قانون مصوب مجلس شورای اسلامی است می گذرد و زمان آن رسیده است که دستگاه های مسئول و کسانی که از کاهش دخالت دولت در اقتصاد شعار می دهند، نظیر وزارت صنعت‌، معدن و تجارت ، سازمان حمایت مصرف کنندگان و تولیدکنندگان و اتاق بازرگانی، صنایع ، معادن و کشاورزی مقدمات حضور این انجمن ملی را در نهادهای تصمیم گیر فراهم سازند و از این رهگذر به همه جانبه نگری در اتخاذ تصمیمات کمک کنند .

محمد حسن نعمت اللهی – کارشناس ارشد بازرگانی

بررسی روند تولید و تجارت برنج در ایران

مرکز پژوهش های مجلس شورای اسلامی روند تولید تجارت برنج در ایران را مورد بررسی قرار داد.

به گزارش روابط عمومی مرکز پژوهش های مجلس شورای اسلامی، دفتر مطالعات زیربنایی این مرکز اعلام کرد: ایران با واردات بیش از یک میلیون تن برنج در سال های اخیر، پس از کشورهای فیلیپین ، نیجریه و عربستان سعودی در رده چهارم واردات برنج جهان قرار گرفته است. این در حالی است که عملکرد تولید برنج ایران به تقریب با متوسط عملکرد جهان برابری می کند و میزان واردات کشور حدودا 2 برابر میزان نیاز مصرف کشور است.

پیشی گرفتن میزان واردات برنج از میزان تولید این محصول در کشور، مسئله ای است که کسب و کار کشاورزانی را که به گونه مستقیم از این راه امرار معاش می کنند به خطر انداخته است؛ به ویژه آن که در برخی از سال ها دیده شده واردات برنج در فصل برداشت قوت می گیرد و برنج کاران را با مشکلات بیشتری مواجه می سازد.
بررسی آمار واردات برنج طی سال های 1380 تا 1391 حاکی از آن است که طی این دوره میزان واردات این محصول از 699 هزار تن در سال 1380 با سیر صعودی به 1289 هزار تن در سال 1391 رسیده که نشان دهنده افزایش 45 درصدی در این دوره است.
لازم به ذکر است به طور کلی اگر مصرف سرانه برنج برای هر ایرانی 40 کیلوگرم در نظر گرفته شود، سالیانه سه میلیون تن برنج مورد نیاز است که با احتساب تولید 2 میلیون و 400 هزار تن در داخل، نیاز به واردات 600 هزار تن برنج است و اگر 200 هزار تن هم به منظور ذخیره سازی این محصول در نظر گرفته شود سالیانه نهایتا باید 800 هزار تن برنج خارجی وارد شود تا هم تامین کننده بازار مصرف باشد و هم به دسترنج کشاورزان لطمه نزند ، ولی هم اکنون با واردات یک میلیون و 289 هزار تن برنج 489 هزار تن بیش از آنچه مورد نیاز است به کشور وارد می شود که این مقدار مازاد، تولیدکنندگان داخلی را با مشکلات بیشتری مواجه می سازد.
آمار و ارقام موجود نشانگر آن است که با گذشت زمان، درصد خوداتکایی کاهش پیدا کرده به طوری که از 61 درصد در سال 1380 به 44 درصد در سال 1391 رسیده است. مسئله فوق نشان دهنده این واقعیت است که در مورد خودکفایی برنج، به برنامه تولید برنج توجهی نشده است و دولت باید برای حفظ سرمایه های داخلی و جلوگیری از خروج ارز از کشور ، حامی برنج کاران باشد. 
واردات بی رویه ، نبود نظارت دقیق و کافی بر واردات و تنظیم بازار برنج، همواره کشاورزان را برای فروش محصولات خود با مشکلات زیادی مواجه ساخته است. همچنین بررسی های نشان می دهند که واردات برنج متاثر از دو عامل تولید داخل و نرخ تعرفه تعیین شده بر برنج وارداتی است.
در بخشی از این گزارش آمده است: در تولید محصول برنج، مشکلات زیادی وجود دارند که بخشی از آنها مربوط به ساختار و مراحل مختلف تولید و بخش دیگر مربوط به مراحل پس از تولید تا تبدیل شدن آن به برنج سفید می شود. کوچک بودن قطعات زمین های زیرکشت، هزینه بالای تولید،عدم مزیت نسبی درتولید برنج، ضایعات زیاد کارخانه های شالی کوبی و عدم استفاده مناسب از محصولات جانبی از این گونه موارد به شمار می روند. از سوی دیگر مصرف برنج در کشور نیز دارای مشکلاتی است که از مهمترین آنها می توان به اختصار یارانه به مصرف به جای تولید، الگوی نامناسب مصرف و مجزا بودن بازار برنج داخلی و وارداتی از لحاظ کیفیت و قیمت اشاره کرد. همچنین تجارب برنج به دلیل شرایط موجود در بخش بازرگانی کشور دارای مشکلاتی است که از مهمترین آنها می توان به انحصاری و دولتی بودن واردات، عدم هماهنگی های لازم بین نهادها و ارگان های مربوطه، واردات بیش از اندازه، اخلال در نرخ ارز و نبود سیستم تعرفه ای مناسب اشاره داشت. سیاست های تعرفه ای کنونی در مورد برنج در کوتاه مدت باعث ضرر کشاورزان و کاهش درآمد آنان است و در میان مدت با تغییر ذائقه به تغییر الگوی مصرف و در بلندمدت الگوی کشت را متاثر کرده و تولید محصول استراتژیکی مانند برنج را به مخاطره خواهد انداخت و تولیدکنندگان سنتی داخلی را با حاشیه سود پایین در مقابل دنیای مکانیزه کشاورزی در بازار جهانی قرار خواهد داد با مشکلات و اخلال های فوق الذکر آثار فراوانی را بر تولید، مصرف و واردات برنج داشته اند. به طوری که در حال حاضر یکی از مهمترین نقاط ضعف اساسی بازار، برنج اطلاعات تنظیم بازار آن است. تا زمانی که شبکه دقیقی از مولفه های بازار شکل نگیرد، دولت نمی تواند در تنظیم بازار آن با موفقیت عمل کند. عدم برآورد دقیق میزان تولید همواره دولت را در تعیین میزان دقیق واردات با مشکل مواجه ساخته است. متاسفانه دولت تاکنون علی رغم مداخلات فراوان در بازار برای این مهم چاره ای نیاندیشیده است و اغلب مبادلات بازار ، چه از بعد نرم افزاری و چه از بعد سخت افزاری در فضایی سنتی صورت می گیرند. واضح است که با توجه به رشد و توسعه بازار مصرف و تولید این محصول، روش های سنتی، دیگر پاسخگوی نیازهای بازارهای جدید و گسترده نیستند.

هند، برهم زننده اصلاحات سازمان تجارت جهانی

هند یکی از فعالان مهم در اقتصاد جهانی است؛ علاوه بر دومین کشور پرجمعیت جهان، این کشور دارای رتبه دوم مناطق قابل کشت و زراعی است. یارانه ها منجر به مازاد تولید و حرکت بسمت کانال های صادرات می شود. هند معمولا در رتبه اول یا دوم صادرات برنج قرار دارد و مشتریانی در خارج برای گندم و شکر دارد؛ به همین علت کشاورزان سایر کشورها از قیمت های پایین تر (این کشور) آسیب می بینند.

 
 
 
 

 «باراک اوباما» رئیس جمهور آمریکا و «نارندرا مودی» نخست وزیر هند در واشنگتن با یکدیگر دیدار کردند.  حامیان آزادسازی تجارت امیدوار بودند که این ملاقات بتواند هند را از تلاش برای عقب گرد از مقررات کشاورزی سازمان تجارت جهانی منصرف کند؛ با این حال به نظر می رسد هند متعهد به یک سیستم غذایی دولت محور است که برای این کشور و جهان ناکارآمد است.

بیانیه مشترک ۳۰ سپتامبر تنها به این نکته اشاره می کند که رهبران دو کشور، نگرانی خود را درخصوص بن بست فعلی اعلام کرده و در گام های بعدی، مقامات دو کشور در این مورد با یکدیگر به مشورت خواهند پرداخت؛ این بدان معناست که هند همچنان بدنبال یارانه های کشاورزی خارج از تعهدات سازمان تجارت جهانی بوده و در عین حال بدنبال جلب موافقت کشورهای دیگر برای لغو موافقت نامه ۲۰ ساله کشاورزی اروگوئه است.

موافقت نامه کشاورزی اروگوئه یک دستاورد قابل توجه محسوب می شود؛ برای چند دهه، کشورها از یارانه هایی استفاده کردند که تشویق کننده افزایش تولید و درنتیجه کاهش قیمت جهانی شد. بنابراین بخشی از هزینه های تنظیم سیاست های اشتباه یک کشور، توسط کشاورزان در کشورهای دیگر بر عهده گرفته می شود. برای نخستین بار، این موافقت نامه مجموعه قوانینی را به منظور محدود کردن استفاده از یارانه های منحرف کننده بازار تدوین کرد. هند و سایر کشورهای عضو سازمان تجارت جهانی با این مقررات موافقت کردند و برخی کشورها، سیاست های کشاورزی خود را با این سیاست تنظیم و منطبق کردند.

حدود ۴۰ درصد از مواد غذایی هرگز به دست مصرف کنندگان مورد نظر نمی رسد. در ماه ژوئیه گزارش شد که 3 میلیون تن متریک گندم (معادل مصرف سالانه گندم فیلیپین) در کیسه هایی بر روی زمین نگهداری می شوند. به نظر می رسد مقامات محلی گاهی اوقات ترجیح می دهند که غلات را به جای فروشگاه های یارانه ای، در اختیار خریداران دیگر قرار دهند. افراد در نظر گرفته شده برای دریافت کمک های غذایی ملزم به پرداخت رشوه برای دریافت کارت های جیره بندی هستند و کسانی  که قادر به پرداخت رشوه نیستند، مجبور به خرید گندم با قیمت بالاتر در بازار تجاری هستند. هند رویکرد متفاوتی در پیش گرفته و حمایت از کشاورزی را افزایش داده است. شرکت مواد غذایی هند بعنوان یک سازمان دولتی اقدام به خرید مقدار قابل توجهی گندم و برنج از کشاورزان به قیمتی بالاتر از سطح جهانی می کند؛ سپس بخشی از آن را از طریق ۵۰۰ هزار فروشگاه یارانه ای، با قیمت های پایین تر در اختیار ۸۰۰ میلیون شهروند فقیر قرار می دهد. اما این سیستم خرید و توزیع، ناکارآمد، بی فایده و بی ارزش شناخته می شود.

رژیم پرداخت یارانه هند با این طرح های حمایتی، تعهدات خود در قبال سازمان تجارت جهانی را نقض می کند. موافقت نامه کشاورزی اروگوئه به دقت نگارش شده بود تا پرداخت یارانه های نامحدود برای کمک به تغذیه مردم محروم را امکانپذیر کند؛ اما این یارانه صرفا برای کشاورزان و نه برای مصرف کنندگان در نظر گرفته شده بود. به تازگی هند با بروزرسانی هزینه های کشاورزی، مدعی شده که هزینه ها هنوز در سطح مجاز قرار دارد؛ اما این ادعا نیاز به پذیرش محاسبات نادرست از سطح قیمت و مقدار تولید مقدماتی دارد. نتایج یک مطالعه محافظه کارانه در سال ۲۰۱۱ توسط DTB نشان می دهد که هند دست کم ۳۷۷ میلیارد دلار از  سطح حمایتی مجاز تجاوز کرده که این رقم در حال حاضر قطعا بیشتر شده است.

موافقت نامه کشاورزی اروگوئه، راهنمایی های مفیدی برای چگونگی بازسازی سیاست کشاورزی هند ارائه می کند. اگر هند سهام کالای مورد نظر را با قیمت بازار آزاد خریداری کند، مشکل سازمان تجارت جهانی حل خواهد شد. حمایت های بیشتر از کشاورزان می تواند از طریق پرداخت های جداگانه (غیر مرتبط با تولید فعلی) یا از طریق گزینه های مختلف یک سیاست مشخص انجام شود که این اقدامات به توسعه جوامع روستایی کمک می کند. این تدابیر شامل هزینه برای انجام تحقیقات، آفات و کنترل بیماری، گسترش خدمات مشاوره، خدمات بازاریابی، خدمات زیرساختی و برنامه های بیمه هستند.

هند یکی از فعالان مهم در اقتصاد جهانی است؛ علاوه بر دومین کشور پرجمعیت جهان، این کشور دارای رتبه دوم مناطق قابل کشت و زراعی است. یارانه ها منجر به مازاد تولید و حرکت بسمت کانال های صادرات می شود. هند معمولا در رتبه اول یا دوم صادرات برنج قرار دارد و مشتریانی در خارج برای گندم و شکر دارد؛ به همین علت کشاورزان سایر کشورها از قیمت های پایین تر (این کشور) آسیب می بینند.

گفتگوهای صریح اما دوستانه بین مقامات ارشد هند و کشورهای دیگر عضو سازمان تجارت جهانی می تواند هند را متقاعد کند تا سیاست های خود را با مقررات این سازمان منطبق کند. دولت جدید «مودی» موضع جدی در مورد این موضوع گرفته و بعید به نظر می رسد که بدون اعمال فشار، موضع خود را تغییر دهد. سایر کشورها با اعمال فشار به سازمان تجارت جهانی، باید نسبت به حل و فصل اختلافات در خصوص یارانه های کشاورزی هند اقدام کنند.

حل و فصل اختلافات، علاوه بر ایفای نقش بعنوان یک محرک جهت تجدیدنظر هند، نفع گسترده تری داشته و تأکید مجددی بر تعهد جامعه بین المللی به خویشتنداری سیاسی در قبال توافقنامه های سازمان تجارت جهانی محسوب می شود. عدم تمایل به اجرای محدودیت ها در پرداخت یارانه های کشاورزی، با خطر از بین رفتن اصلاحات ایجاد شده همراه است.

منبع: اندیشکده کاتو

گزارش فائو از تولید و تجارت جهانی برنج در سال ۲۰۱۵

گزارش ویژه مواد غذایی

گزارش فائو از تولید و تجارت جهانی برنج در سال 2015

 سازمان جهان خواربار در جدیدترین گزارش خود به بررسی روند تولید و تجارت جهانی برنج برای سال ۲۰۱۵ پرداخته است. بر اساس این گزارش میزان تولید برنج در فصل زراعی ۲۰گذشته ۷۴۱.۳ میلیون تن (معادل ۴۹۴.۴ میلیون تن برنج شالی شده) اعلام شده که نسبت به پیش‌بینی انجام شده در ماه دسامبر گذشته ۳.۳ میلیون تن کاهش نشان می دهد.

به گزارش ارانیکو، سازمان جهانی خواربار، FAO، در گزارش ماه آوریل خود از وضعیت تولید و تجارت جهانی «برنج» ، میزان تولید برنج در فصل زراعی ۲۰۱۴، که اینک به پایان رسیده، میزان تولید سال گذشته را ۷۴۱.۳ میلیون تن شالی (معادل ۴۹۴.۴ میلیون تن برنج شالی شده) اعلام کرده است که نسبت به پیش‌بینی انجام شده در ماه دسامبر گذشته ۳.۳ میلیون تن کاهش نشان می دهد.

گرچه این رقم چندان قابل توجه نیست اما اولین میزان کاهش تولید جهانی برنج از سال ۲۰۰۹ تاکنون بشمار می‌آید. نامساعد بودن شرایط آب و هوایی در برخی مناطق عمده کشت، بخصوص در منطقه آسیای جنوبی و جنوب شرقی، موجب گردید تا تولید در سال ۲۰۱۴ کاهش یابد. 
مناطق عمده صدمه دیده عبارت بودند از هند، تایلند، سریلانکا اما کشورهای کامبوج، کره شمالی، اندونزی، نپال و پاکستان نیز تحت تأثیر عوامل آب و هوایی نظیر کاهش بارندگی‌های به موقع و یا بروز سیلاب، شاهد کاهش تولید خود بودند.

اما برای سال ۲۰۱۵، سازمان جهانی خواربار جهانی در اولین برآوردهای خود پیش‌بینی نموده که میزان تولید «شالی برنج» با ۱.۱ درصد افزایش نسبت به سال ۲۰۱۴، به ۷۵۹.۸ میلیون تن ( معادل ۴۹۹.۹ میلیون تن برنج شالی شده) بالغ گردد. البته باید توجه داشت که اکنون در مناطق خط استوا و نیمکره جنوبی برداشت محصول در حال انجام بوده اما در نیمکره شمالی ، بخصوص در منطقه آسیاف فصل کشت در ماههای می-ژوئن (اردیبهشت-خرداد) تازه آغاز گردیده و با توجه به اینکه فصل طوفانهای موسمی هنوز فرا نرسیده تا شدت و تأثیر آن مشخص شود، لذا ارایه چنین پیش‌بینی کمی زود هنگام به نظر می‌رسد.

در صورت مناسب بودن شرایط آب و هوایی در سالجاری، انتظار می‌رود افزایش قابل توجه حجم تولید در کشورهای هند، اندونزی، فیلیپین، سریلانکا و تایلند بتواند کاهش پیش‌بینی شده تولید در کشورهای بنگلادش، تایوان،کره جنوبی، پاکستان و ویتنام را، جبران نماید.

در سایر مناطق کشت خارج از آسیا، انتظار می‌رود به دلیل شرایط جوی مناسبتر و قیمتهای بالاتر عملی شوند برای افزایش سطح تولید در قاره آفریقا. شرایط آب و هوایی در مناطق عمده کشت در بخشهای شرقی و جنوبی قاره آفریقا، علیرغم وقوع برخی طوفانها و سیلاب، تاکنون مناسب گزارش شده و انتظار می رود کشورهای ماداگاسکار، تانزانیا و اوگاندا شاهد محصول بسیار خوبی باشند. 
در مناطق غربی آفریقا نیز، بافرض پایداری شرایط آب و هوایی مناسب، وضعیت مطلوب گزارش شده است. اما در مصر انتظار می‌رود عدم ثبات بازار این کشور، موجب کاهش مجدد تولید گردد.
در سایر نقاط جهان نیز پیش‌بینی می‌شود که به دلیل مناسب بودن قیمت برنج گونه «جاپونیکا» در اتحادیه اروپا ، روسیه، آمریکای لاتین و حوزه کارائیب و علیرغم آب و هوای غیر فصلی و حاشیه سود کم، میزان تولید با افزایش نسبی روبرو شود. بر اساس این گزارش انتظار می‌رود میزان تولید برنج در کشورهای بولیوی، کلومبیا، اکوادور و پرو افزایش یافته در حالیکه تولید کشورهای آرژانتین، اروگوئه و ونزوئلا کاهش خواهد یافت. تولید برنج برزیل نیز تغییری نخواهد داشت.

در ایالات متحده آمریکا نیز وزارت کشاورزی پیش‌بینی نموئه که تولید برنج این کشور به دلیل خشکسالی طولانی مدت در ایالت کالیفرنیا و سطح پایین قیمتها در طی فصل جاری کمی کاهش یابد.
همچنین به دلیل کاهش منابع آب در استرالیا انتظار می‌رود تولید برنج این کشور نیز در مقایسه با فصل گذشته کاهش یابد.

 
 
 
 
 

سرکه های برنج؛ سرکه های ضد سرطان

سرکه ی برنج از برنج تخمیر شده یا شراب برنج تهیه می شود.  طعم آن معمولا از سرکه ی سیب ملایم تر است، گرچه مقدار استیک اسید آنها برابر است. سرکه ی برنج از چین نشات گرفته است ، جایی که برنج در مقیاس وسیع کشت می شده و به حدود 4500 سال قبل از میلاد مسیح یا پیش از آن بر می گردد. استفاده از استارتر ها برای تولید سرکه ی برنج احتمالا به حدود 4000 سال قبل از میلاد مسیح بر می گردد و در بهار ، تابستان و دوران جنگجویی در چین مرسوم گشت (700 تا 300 قبل از میلاد مسیح ). متعاقبا تکنیک های تولید سرکه برنج همراه با کشت و کار آن ،به مناطق مجاور بسیاری منتشر شد. امروزه در چین ، سرکه های برنج بر حسب رنگ به سه دسته تقسیم می شوند : سیاه ، قرمز و سفید.
در این بین ، سرکه های سیاه مخصوصا آنهایی که کهنه شده باشند با ارزش ترین نوع پنداشته می شوند. مانند درست کردن شراب ، سازندگان سنتی سرکه، سرکه ها را با ویژگی های یکسان ، توسط ابزار ها و استارتر های بهبود یافته ، فرمولاسیون ها  و تکنیک هایی که نسل به نسل به آنها منتقل شده است تولید می کنند. امروزه برخی مناطق چین همچنان به این خاطر شناخته می شوند که از دوران قدیم در آنجا به صورت تخصصی سرکه تولید می شده است. سرکه های اختصاصی برنج ، مانند سرکه ی معطر ژنجیانگ و سرکه ژنجیانگ  رزی  محبوبیت ویژه ای دارند و در بین معروف ترین سرکه های چین قرار دارند. بسیاری از غذاها و داروهای چینی با استفاده از این سرکه های اختصاصی توسعه یافته اند. در طب سنتی چینی، سرکه برای طیف وسیعی از اختلالات و شکایات، شامل طب داخلی ، بیماری های اختصاصی زنان ، پوستی و شرایط تروماتیک استفاده می شود. این گفته ی چینی ها که : " غذا و دارو منشا مشترک دارند" نشان دهنده میل رایج مردم چین ، حتی امروزه، به غذاهای حاوی سرکه ی برنج و خواص آن است.
 
تاثیرات سلامتی:
 
فواید دارویی و سلامتی سرکه بیشتر از دو هزار سال است که در چین شناخته شده است. در سال های اخیر ، اکتشافات علمی جدید تایید کرده اند که سرکه ی برنج چینی یک حامل رژیمی عالی برای انتقال خواص سلامتی است چرا که میزان بالای آمینو اسید ها طعم تند آن را که عمدتا به دلیل استیک اسید است می پوشانند.
 
پیشگیری از سرطان:
 
حضور آنتی اکسیدان ها در سرکه ی برنج به دلیل پتانسیل ضد سرطانی آنها ، در سال های اخیر توجه زیادی را جلب کرده است. وئو و همکاران منبع ترکیبات آنتی اکسیدان در سرکه معطر ژنجیانگ را مطالعه کرده و متوجه شدند که مقدار کل ترکیبات فنولیک و فلاوون ها حین تخمیر اسید استیک افزایش یافته و هر دو اینها مربوط فعالیت بدام انداختن DPPH است. نویسندگان همچنین می اندیشند که واکنش میلارد ، فعل و انفعال بین اسید آمینه و قند احیا کننده در تخمیر سرکه ، عامل کمکی عمده برای هردو ، سیاه شدن محصول و شکل گیری آنتی اکسیدان است.  همچنین یک مطالعه روی سرکه ی برنج سیاه معروف به کوروزو میزان چشمگیری از آنتی اکسیدان ها را در عصاره ی اتیل استات آن یافته است؛ این عصاره (5 میلی گرم) ، TPA ناشی از تشکیل ادم (14%) و  فعالیت میلوپراکسیداز(52%) در پوست موشهای ماده نژادICR  را مهار کرد. همچنین این عصاره تعداد تومور ها در هر موش را 15 هفته پس از گسترش، به میزان 36 درصد کاهش داد. به طور مشابه ، در یک مطالعه روی اثرات عصاره اتیل استات کوروزو روی تکثیر خطوط متفاوتی از سلول های سرطانی انسان ، ناندا و همکاران  دریافتند که عصاره به طور بالقوه ای القا کننده ی آپوپتوز در سلول های CaCO-2 است. منبع اصلی آنتی اکسیدان ها در سرکه های برنج متفاوت می تواند مختلف باشد. برای مثال بنا بر گفته ی وئو و همکاران ،  بخش فعال اصلی سرکه معطر هنگشون درست شده در چین در درجه ی اول روی سطح رسوب اتانولی تجمع میابد تا عصاره ی اتیل استات.
 
نگرانی های ایمنی:
 
سرکه ی برنج یک چاشنی بسیار امن به حساب می آید. اسیدیته این محصول ملایم است و طعم ترش آن به طور طبیعی مانع از مصرف بیش از حد آن می شود. با اینحال مصارف غیر عادی سرکه می تواند خطرناک باشد. برای مثال ، گزارشی از هنگ کنگ نشان میدهد که یک خانم که تلاش کرده بود برای نرم کردن پوست خرچنگی که در گلویش گیر کرده بود از سرکه ی سفید استفاده کند دچار عارضه ی خوردگی مری شد. باید از این روش عامه ی بیرون راندن جسم خارجی از گلو با استفاده از سرکه، جلوگیری شود. به عنوان یک قاعده کلی، مراجعین باید قبل از استفاده از سرکه برای  بیماری های گلو، با پزشکان واجد شرایط مشورت کنند.
 
فرآیند تولید:
 
سرکه ی برنج را می توان طی یک فرآیند تخمیر جدا یا همزمان درست کرد. در روش جدا ، ساکاریفیکاسیون برنج و تخمیر الکلی در فاز های مجزا انجام می شوند درحالیکه در فرآیند همزمان هردو واکنش در یک خمیر انجام می شود. سرکه برنج چینی به طور معمول توسط فرآیند همزمان درست می شود. این کار به طور سنتی شامل یک مرحله اولیه می شود که طی آن برای زدودن پوست و جوانه، برنج ها به آرامی پولیش داده می شوند تا میسلیوم قارچ میتواند به راحتی نفوذ کرده و برنج را تبدیل به قند  کند.4 پس از شستشو و خیساندن بعد از آن ، برنج بخار پز میشود و قبل از افزودن استارتر مناسب برای مرحله ی ساکاریفیکاسیون و تخمیر الکلی، برنج تا دمای اتاق خنک می شود. در این مرحله آنزیم های حاصل از کیک استارتر سبب ساکاریفیکاسیون برنج ، به نوبه ی خود تحریک رشد مخمر و در نتیجه ی آن تبدیل شدن شکر موجود به الکل می شوند. در مورد سرکه معطر ژنجیانگ یک استارتر کوچک درست شده از برنج برای مرحله ی ساکاریفیکاسیون و تخمیر الکلی اولیه استفاده می شود. این مرحله با افزودن یک استارتر بزرگ درست شده از گندم، برای تکمیل مرحله ی عمده ی ساکاریفیکاسیون و تخمیر الکلی ادامه میابد. مرحله نهایی فرآیند تولید سرکه، تخمیر استیک اسید است که در آن استوباکتر، اتانول را به استیک اسید تبدیل می کند. میکروارگانیسم های   (کپک ها ، مخمر ها  و باکتری ها) دخیل در تولید، به غنی تر شدن ارزش تغذیه ای کمک   می کنند. سرکه ی برنج چینی سطح بالایی از آمینو اسید ها را دارد که نه تنها آنرا مغذی می کند بلکه بر مزه ی تند اسید استیک غلبه کرده و از اینرو آنرا تبدیل به یک مکمل غذایی عالی می کند. تولید سنتی سرکه ی برنج یک فرآیند کاری فشرده و زمان بر است. فرآیند به طور معمول در یک سیستم باز انجام می شود از این رو کنترل با دقت دما ، رسوبات و گردش هوا برای پیشگیری از رشد میکروارگانیسم های ناخواسته ضروری است. علاوه بر این ، برای تولید سرکه ی برنج با کیفیت بهتر حداقل 2 تا 6 سال زمان برای کهنه شدن لازم است تا تخمیر کامل شود. در نتیجه ، کارخانه های مدرن به طور مرتب تکنیک های جدید را وارد می کنند تا هزینه ها را کاهش داده و تولید را افزایش دهند تا بتوانند پاسخگوی افزایش مصرف سالانه ی سرکه برنج در چین ، که طی دوره ی سالهای 1980 تا 2000 از 0.5 کیلوگرم برای هر نفر به 1.5 کیلوگرم افزایش یافته است باشند.
 
منبع : 
کتاب غذاهای فراسودمند، نسخه دوم ، فصل 16: " غذاهای تخمیری سنتی چین" نوشته پگی هشیه، ترجمه علی ابراهیمی پور ، 1393
 
 

۱۰ بزرگ ترین وارد کننده برنج در جهان

تجارت جهانی برنج از اواخر دهه‌ی ۱۹۸۰ به عنوان نتیجه‌ای از سیاست‌های آزادسازی جدید دگرگون شده‌است. با ما در این نوشتار همراه باشید تا به ۱۰ بزرگ ترین وارد کننده برنج در جهان آشنا شوید.

۱۰ بزرگ ترین وارد کننده برنج در جهان

یکی از مهم‌ترین اقدامات عملکرد اقتصادی بسیاری از کشورهای آسیایی در زمینه‌ی قیمت و کیفیت برنج است. بنابراین تعجبی ندارد که سیاست‌گذاران گام‌های قابل‌توجهی در تلاش برای کنترل پویایی تجارت برنج ملی خود به منظور تثبیت بازارهای داخلی‌شان برداشته‌اند.

پنج ۱۰ بزرگ ترین وارد کننده برنج در جهان کنترل حدودا ۳۰ درصد از کل تجارت جهانی را در دست دارند، و ده بزرگ ترین وارد کننده برنج در جهان کنترل حدودا ۵۰ درصد از کل واردات برنج در سراسر جهان را در دست دارند. بسیاری از نقش‌آفرینان اصلی این عرصه، از جمله جدید‌ترین وارد‌کننده‌ی برتر یعنی چین در آسیا واقع شده‌اند، قاره‌ای که بیش از سایر قاره‌ها مسئول تغییرات در بازار برنج جهان است. دیگر واردکننده‌های مهم برنج عبارتند از نیجریه، فیلیپین، ایران و اندونزی.

انواع مختلف برنج وارداتی

تجارت جهانی برنج بر اساس دو دسته‌بندی اصلی است: برنج غیر معطر و برنج معطر. برنج پاربویل، چسبناک و  بیش‌تر انواع برنج‌های سفید دانه بلند در دسته‌ی برنج‌های غیر معطر قرار می‌گیرند، در حالی که یاسمین و باسماتی در دسته‌ی معطرها قرار دارند.

ده سال پیش، تایلند به عنوان قدرت غالب در بازار برنج یاسمین شناخته شد، اما در سال‌های اخیر، کامبوج و ویتنام هر دو پیشرفت شگرفی در بازار برنج داشته‌اند، و باعث شده‌اند سهم تایلند در بازار یاسمین به کم‌تر از ۵۰٪ سقوط کند. تا به امروز، ویتنام ادعا کرده‌است که ۴۰ درصد از سهم بازار جهانی را برای برنج یاسمین داراست، و به این ترتیب تبدیل به بزرگ‌ترین رقیب برای برنج یاسمین هومالی تایلندی در سطح جهان شده‌است.

مطلب مرتبط: ۱۰ راحت ترین کشور برای مهاجرت

مقصدهای اصلی برنج یاسمین سبوس‌دار عبارتند از: چین، سنگاپور، مالزی، ایالات متحده امریکا، سنگاپور، هنگ‌کنگ، و ساحل عاج. علاوه بر این، بین ۶۰۰ تا ۷۰۰ هزار تن برنج شکسته (با کیفیت پایین‌تر) در درجه‌ی اول به کشورهای غرب افریقا از جمله سنگال، غنا، و ساحل عاج فرستاده می‌شود.

برنج پاربویل و دیگر برنج‌های سفید غیر معطر اساسا از تایلند و هند به خاورمیانه و کشورهای افریقایی صادر می‌شوند. از سوی دیگر، تجارت برنج باسماتی درحال‌حاضر تحت سلطه‌ی پاکستان و هند است، و مقصد آن در درجه‌ی اول کشورهای خاورمیانه است. در طول یک و نیم دهه‌ی گذشته تجارت برنج افزایش عظیمی از ۱ میلیون تن به ۴ میلیون تن داشته‌است، و کشورهای مذکور عامل اصلی این رشد فوق‌العاده هستند.

آینده‌ی تجارت برنج

علی‌رغم دستاوردهای عظیم در طول ۱۵ سال گذشته، بازار جهانی برنج دوره‌هایی از رکود و کسادی را در چند سال گذشته به خود دیده‌است. با وجود این، انتظار می‌رود که تجارت برنج در سال‌های آینده به طور قابل توجهی توسعه بیاید، چرا که کشورهای کلیدی برنامه‌هایی را برای افزایش تولید برنج خود و کاهش چشمگیر وابستگی‌شان به برنج وارداتی آغاز کرده‌اند.

این درست است که برترین مصرف‌کنندگان برنج در جهان، در حال مدرن کردن شیوه‌ی زندگی‌شان و تنوع دادن به رژیم غذایی‌شان هستند، اما انتظار می‌رود که تقاضا برای انواع جدید برنج نیز افزایش بیابد، و در نتیجه کشورهای دیگر می‌توانند همچنان نقش مهمی را در بازار جهانی برنج ایفا کنند. رشد بی‌سابقه‌ی چین در سال ۲۰۱۵ شگفتی‌آور بود، اما این‌که آیا همچنان به تسلط خود بر بازار ادامه خواهد داد یا خیر سوالی است که پاسخ دادن به آن دشوار است. کارشناسان ادعا می‌کنند که در سال ۲۰۴۰ حداقل ۱۱۲ میلیون تن برنج اضافی برای پاسخگویی به تقاضای رو به رشد جهانی مورد نیاز خواهد بود، به خصوص اگر کشورهای افریقا نتوانند جمعیت در حال رشد خود و متعاقبا نیاز به منابع غذایی بزرگ‌تر را کنترل کنند.

برنج قهوه ‌ای را جایگزین برنج سفید کنید

برنج قهوه ‌ای سرشار از انواع ویتامین‌های گروه B و مواد معدنی متعدد است که از سرطان، دیابت، بیماری‌های قلبی، عروقی و ... پیشگیری می‌کند.


 

برنج سفید و قهوه ‌ای

 برنج سفید یکی از اجزای اصلی رژیم غذایی ایرانیان می‌باشد؛ اما برنج سفید به علت از دست دادن بسیاری از لایه‌های خارجی خود در فرآیند تولید، تعداد زیادی از مواد مغذی خود را نیز از دست می‌دهد؛ اما اگر بتوان جایگزین مناسبی برای این برنج یافت که ریزمغذی‌های ارزشمند خود را حفظ کرده باشد، ارزش غذایی رژیم سرشار از برنج ایرانیان، نیز ارتقا می‌یابد. این جایگزین مناسب برنج قهوه‌ای است.

 تفاوت برنج قهوه‌ای و برنج سفید

تفاوت برنج قهوه‌ای و برنج سفید تنها در رنگ آن‌ها نیست. فرآیند تولید برنج قهوه‌ای به گونه‌ای است که تنها لایه خارجی آن جدا می‌شود و کمترین صدمه به ارزش غذایی آن وارد می‌آید. در فرآیند تبدیل برنج قهوه‌ای به برنج سفید، 67 درصد ب3، 80 درصد ب1، 90 درصد B6، نیمی از منگنز و فسفر، 60 درصد آهن و تمام فیبر و اسیدهای چرب ضروری از دست می‌رود. در نتیجه لازم است حتماً برنج سفید با B1، B3 و آهن غنی شود.

 منگنز؛ تولید انرژی و محافظت آنتی‌اکسیدانی

منگنز تولید انرژی از پروتئین‌ها و کربوهیدرات‌ها را تسهیل می‌کند و در تولید اسیدهای چربی که سیستم عصبی را تشکیل می‌دهند، شرکت می‌نماید. همچنین در تولید کلسترول که هورمون‌های جنسی را می‌سازد، شریک است. منگنز یکی از  اجزای اصلی آنزیم آنتی‌اکسیدانی به نام سوپراکسیددیسموتاز می‌باشد و بدن را از آسیب رادیکال‌های آزاد اکسیژن که در طی فرآیندهای انرژی‌زایی در بدن تولید می‌شوند، محافظت می‌کند.

 خانم‌هایی که برنج قهوه‌ای می‌خورند، وزن کم می‌کنند

مطالعه‌ای که نتایج آن در مجله آمریکایی تغذیه بالینی منتشر شده است، نشان می‌دهد استفاده از برنج قهوه‌ای به جای برنج سفید، به افراد کمک می‌کند تا بتوانند وزن مناسب خود را حفظ نمایند. در این مطالعه که طی 12 سال، افراد تحت پیگیری بوده‌اند، نشان داد؛ خانم‌هایی که از غلات کامل مانند برنج قهوه‌ای استفاده می‌کردند، 499 درصد وزن کمتری در  مقایسه با افرادی که از غلات کامل استفاده نمی‌کردند، داشتند.

منیزیم موجود در برنج قهوه‌ای، فشارخون، ریسک حمله قلبی و سکته را کاهش می‌دهد. همچنین منیزیم به علت اثری که در سیستم عصبی و ماهیچه‌ای دارد، به وسیله تعادل در عمل کلسیم، باعث کاهش خستگی و تنش‌های عصبی می‌شود

 برنج قهوه‌ای، سرشار از فیبر و سلنیم برای مقابله با سرطان کولون

 برای افرادی که در رابطه با سرطان کولون نگرانی دارند، برنج قهوه‌ای به دلیل دارا بودن فیبر که زمان عبور مواد غذایی از دستگاه گوارش را کاهش می‌دهد، در پیشگیری و درمان سرطان کولون کمک شایانی می‌کند؛  زیرا مواد دفعی ارتباط کمتری با سلول‌های کولونی خواهند داشت. در ضمن برنج قهوه‌ای به دلیل دارا بودن مقادیر فراوانی از سلنیم که اثر آن بر کاهش سرطان کولون مشخص  شده است، به صورت مضاعف برای کاهش ریسک ابتلا و نیز درمان سرطان کولون موثر است.

سلنیم در متابولیسم هورمون‌های تیروئیدی، سیستم دفاع آنتی‌اکسیدانی، عملکرد ایمنی و ... نقش دارد. مطالعات متعدد نشان می‌دهد سلنیم با ابتلا به سرطان‌ها ارتباط معکوسی دارد. سلنیم برای تولید DNA در سلول‌های آسیب‌دیده لازم است و حضور آن احتمال اشتباه در همانندسازی DNA را کاهش می‌دهد و در نتیجه تولید سلول‌های ناهنجار کم می‌شود. سلنیم به علت فعالیت همراه با ویتامین E، در دفاع آنتی‌اکسیدانی نقش مهمی را ایفا می‌کند؛ که در پیشگیری از سرطان، بیماری‌های قلبی عروقی، آسم و آرتریت روماتوئید موثر است. از طرفی آنتی‌اکسیدان‌های فنولیک که عبارت‌اند از کورستین، کورکومین، الاژیک اسید، کاتچین و... که راه‌های چندگانه‌ای برای پیشگیری از سرطان‌ها دارند، به وفور در برنج قهوه‌ای یافت می‌شوند.

برنج سفید و قهوه ای

 

اثرات مفید در زمینه بیماری‌های قلبی عروقی در زنان یائسه

یکی از فیتونوترینت های موجود در برنج قهوه‌ای لیگنان می‌باشد؛ و علاوه بر غلات کامل؛ در مغزها، دانه‌ها، آجیل‌ها و توت‌ها به فراوانی یافت می‌شوند؛ و در پیشگیری از بیماری‌های قلبی اثرات فراوانی دارد. استفاده از غلات کامل مانند برنج قهوه‌ای، حداقل برای 6 مرتبه در هفته ایده مناسبی برای زنان یائسه دارای کلسترول بالا، فشارخون و دیگر علائم بیماری‌های قلبی عروقی می‌باشد.

 ریسک ابتلا به سندرم متابولیک را کاهش دهید

همان طور که چربی‌ها اثرات متفاوتی در بدن ایجاد می‌کنند؛ مانند اینکه چربی‌های اشباع و ترانس ریسک ابتلا به بیماری‌های قلبی را افزایش می‌دهند و چربی‌های امگا 33 این ریسک را کاهش می‌دهند، در کربوهیدرات‌ها هم نمونه‌های مشابهی وجود دارد. کمااینکه غلات کامل برای پیشگیری و درمان بسیاری از بیماری‌ها کارآمد می‌باشند، درحالی‌که غلات تصفیه‌شده این خصوصیت را ندارند. غلات تصفیه‌شده و محصولات مشتق شده از آن مانند نان سفید، شیرینی‌ها، کلوچه‌ها، ماکارونی و برنج سفید هم با افزایش وزن و مقاومت به انسولین که از مراحل ابتدایی دیابت نوع 22 می‌باشد مرتبط می‌باشد. درحالی‌که استفاده از غلات کامل در برابر این بیماری‌ها محافظت ایجاد می‌کند.

در یکی از جدیدترین تحقیقات که در مجله مراقبت از دیابت منتشر شده است. تحقیق بر روی 2800 نفر در شهر فرامینگهام نشان داده است که مقاومت به انسولین و سندرم متابولیک در میان افرادی که از غلات کامل، مانند برنج قهوه‌ای استفاده  می‌کنند؛ کمتر می‌باشد.

برای افرادی که در رابطه با سرطان کولون نگرانی دارند، برنج قهوه‌ای به دلیل دارا بودن فیبر که زمان عبور مواد غذایی از دستگاه گوارش را کاهش می‌دهد، در پیشگیری و درمان سرطان کولون کمک شایانی می‌کند

 برنج قهوه‌ای ریسک ابتلا به دیابت نوع 2 را کاهش می‌دهد

 برنج قهوه‌ای و سایر غلات کامل سرشار از منیزیممی‌باشند؛ که به عنوان کوفاکتور 300 آنزیم شناخته شده است و بالأخص منیزیم برای فعالیت آنزیم‌های متابولیسم گلوکز و ترشح انسولین بسیار حیاتی می‌باشد. سازمان غذا و دارو اجازه داده است که غذاهایی که 51 درصد وزنشان یا بیشتر از غلات کامل باشد و چربی اشباع و کلسترول کمی هم داشته باشند، به عنوان غذای سالم که ریسک بیماری‌های قلبی، دیابت و سرطان را کاهش می‌دهند معرفی شوند.

 

برنج قهوه‌ای و آرامش اعصاب

منیزیم موجود در برنج قهوه‌ای، فشارخون، ریسک حمله قلبی و سکته را کاهش می‌دهد. همچنین منیزیم به علت اثری که در سیستم عصبی و ماهیچه‌ای دارد، به وسیله تعادل در عمل کلسیم، باعث کاهش خستگی و تنش‌های عصبی می‌شود و به سیستم عصبی کمک می‌کند تا به حالت آرامش برسد. در نتیجه سردردهای میگرنی را کم می‌کند.

بینه خوشنودی راد

بخش تغذیه و آشپزی تبیان

57 درصد فعالیت های کشاورزی گیلان مکانیزه انجام می‌شود

رئیس جهادکشاورزی گیلان با بیان اینکه 57 درصد فعالیت های کشاورزی گیلان با ماشین آلات انجام می شود، افزود: در حوزه کشت برنج 80 درصد فعالیت کشاورزی به صورت مکانیزه انجام می‌شود .

شعبان نژاد، رئیس جهادکشاورزی گیلان  با اشاره به فرارسیدن فصل کشاورزی، اظهار کرد: در 50 درصد از اراضی گیلان در مساحت 126 هزار و 522 هکتار نشا برنج انجام شده است.

وی افزود: 46 هزار و 824 هکتار از اراضی به صورت مکانیزه و ماشینی و همچنین 79 هزار و 724 هکتار هم به روش سنتی نشا شده اند.

شعبان نژاد با بیان اینکه در انبارهای ما بیش از 25 هزار تن کود داریم، گفت: امسال افزایش قیمت کود را نداشتیم؛ کشاورزانی که موفق به دریافت کود نشده اند می توانند به مراکز جهادکشاورزی جهت دریافت کود مراجعه کنند. تاکید می کنیم که کشاورزان حتما کود را از مراکز مجاز دریافت کنند زیرا کودهای غیر استاندارد زمین ها را آلوده و محصول را تضعیف می کنند.

رییس جهادکشاورزی گیلان با بیان اینکه در سال 92 برای اولین بار خط مکانیزاسیون کشاورزی تعریف شد، گفت: تاکنون 133 میلیارد تومان به صورت مستقیم تولید به روش مکانیزه داشتیم؛ همچنین در هر سال متوسط 2 هزار و 500 دستگاه کشاورزی وارد باغات ما شده است که امسال هم 53 میلیارد تومان در این رابطه تخصیص پیدا کرده است.

وی با بیان اینکه 57 درصد فعالیت های کشاورزی گیلان با ماشین آلات انجام می شود، ادامه داد: در حوزه کشت برنج 80 درصد فعالیت کشاورزی به صورت مکانیزه انجام می شود. در همین راستان 7 هزار و 310 دستگاه تراکتور، 3 هزار و 624 دستگاه نشاکار، 350 دستگاه وجین کار، 2 هزار و 327 دستگاه کمباین در استان فعالیت می کنند.

شعبان نژاد با بیان اینکه 75 بانک نشا در استان داریم، تصریح کرد: سال گذشته 530 تن بذر اصلاح شده در بین کشاورزان توزیع کردیم که به ازای هر کیلو 2 هزار تومان یارانه تعلق گرفت؛ برای سالجاری هم توزع هزار و 200 تن بذر اصلاح شده را در دستور کار داریم.

وی بیان کرد: از سال 92 تاکنون 401 هزار تن افزایش تولید در حوزه باغی و زراعی را شاهد بودیم، علت این رشد هم کود کافی، مکانیزه شدن، خاک ورزی حفاظتی، بهره وری مناسب بوده که اکنون به ازای هر مترمکعب آب 500 گرم برنج تولید می شود.

رئیس جهادکشاورزی گیلان گفت: یکی از مصوبات سفر رئیس جمهور به گیلان تجهیز و نوسازی 50 هزار هکتار اراضی کشاورزی بوده است که سال گذشته 10 هزار هکتار از اراضی تجهیز و نوسازی شدند و از شهریور امسال هم تجهیز و نوسازی 15 هزار هکتار از اراضی آغاز می شود و در این راستا از کشاورزان هیچ پولی دریافت نمی شود.

 

احتکار برنج ایرانی صحت ندارد

علی اکبریان نائب رئیس انجمن برنج با رد احتکار برنج در انبار‌ها افزود: از آنجا که کارخانه‌ها و مغازه داران آماده عرضه ارقام کیفی و پرمحصول هستند از این رو احتکار برنج ایرانی صحت ندارد.

وی با اشاره به نوسانات اخیر برنج ایرانی در بازار گفت: طبق روال همه ساله خانوار‌ها سعی می‌کنند در ایام ماه رمضان از برنج ایرانی در سفره‌های خود استفاده نمایند از این رو افزایش جزئی قیمت برنج تا ابتدای فصل برداشت امری طبیعی است.
به گفته اکبریان نرخ هر کیلو برنج طارم کیفی در شمال ۱۲ هزار تومان است و این درحالی است که به سبب سودجویی دلالان با نرخ‌های بالاتر از این رقم در بازار تهران به فروش می‌رسد که دستگاه‌های مربوطه باید نظارت کافی بر این امور را داشته باشند.
نائب رئیس انجمن برنج با اشاره به راهکارهای اساسی در جهت جلوگیری از نوسانات قیمت‌ها تصریح کرد: دولت همزمان با فصل برداشت باید از برنج کاران میزانی خرید توافقی انجام دهد تا قیمت‌ها در فصل غیر تولید نوسان چندانی در بازار نداشته باشد.

 

زیان ۳۰۰ میلیون دلاری کشور از ایجاد محدویت زمانی در واردات برنج هندی

 

دبیر انجمن واردکنندگان برنج با اشاره به سوء استفاده هندی‌ها از ایجاد محدودیت زمانی در واردات برنج توسط دولت ایران گفت: با توجه به کسری یک میلیون تنی برنج در کشور، ایران باید سالانه حدود ۳۰۰ میلیون دلار بیشتر از قیمت واقعی به هندی ها پرداخت کند.

 مسیح کشاورز  اظهار کرد: بازرگانان هندی با اطلاع  از محدودیت زمان ایران برای واردات برنج، قیمت‌های خود را  برای فروش به ما بالا برده بودند، به این دلیل سفری به این کشور انجام شد و توانستیم با مذاکرات قیمت این محصول را 100 دلار در هر تن کاهش دهیم.

وی افزود: طمع هندی ها بابت محدودیت زمانی ایران باعث شد که بخشی از نیاز ما برای واردات برنج از کشور تایلند تأمین شود و بازرگانان ایران بخشی ازکسری مورد نیاز را با قیمت کمتری از این کشور خریداری کردند.

دبیر انجمن واردکنندگان برنج با اشاره به اینکه هندی‌ها با ترس از دست دادن بازار ایران قیمت‌های خود را  تا حدودی کاهش دادند ادامه داد: این مشکلات را کشور ما خود درست می‌کند و به دلیل نگاه‌های بخشی و غیر ملی است و باعث شد که هر تن برنج 300 تن گران‌تر به کشورمان بیاید.

وی تصریح کرد: با توجه به کسری یک میلیون تنی برنج در کشور، ایران باید سالانه حدود 300 میلیون دلار بیشتر از قیمت واقعی به هندی ها پرداخت کند.

 کشاورز گفت: این 300 میلیون دلار مابه التفاوت را می‌توان به جای پرداخت به هندی‌ها برای حمایت از تولید داخلی مورد استفاده قرار داد./ تسنیم