در ابتدای خیابان باب همایون کافه ای بود به نام لقانطه که صاحب آن غلامحسین خان لقانطه نام داشت، مکانی بود آبرومند و شعبه ای هم در میدان بهارستان داشت. در جلوی کافه حوض کاشی زیبایی در وسط پیاده رو ساخته بودند که دور تا دور حوض را گلدان و قلیانهای بلوری فرا گرفته بودند، داخل کافه هم چنین حوضی وجود داشت، سقف و دیوارها با تابلوها، عکسها و چلچراغ های زیبا و متعدد زینت شده بود و تابستانها با چیدن میز و صندلی در بیرون و زمستانها در داخل کافه از مشتریان پذیرایی می شد. چای و قلیان لقانطه همیشه به راه بود، قهوه هم داشت، در تابستان بازار انواع شربت مانند سکنجبین، به لیمو، آلبالو و ریواس رونق داشت و همچنین بستنی و فالوده لقانطه طرفداران زیادی داشت. لقانطه کافه ای بود گرانقیمت که دو برابر کافه های دیگر پول می گرفت و مشتریان آن همه از اعیان و اشراف بودند.